Frankrijk (1)

Wat een onuitstaanbaar zelfingenomen stuk was dat van Brandt Corstius over de negen boeken en boekjes van Nederlandse auteurs over Frankrijk (Boeken, 12.03.04)! Waarom heeft iemand met zo'n staat van dienst dit soort zelfverheffing nodig? `Ik ken in Parijs maar één winkel waar een plankje Nederlandse literatuur is', schrijft hij. Want hij kent natuurlijk alle Parijse boekwinkels. `Dat dit jaar Frankrijk het thema van de Nederlandse boekenweek is heb ik in geen Franse krant mogen lezen.' Want hij leest natuurlijk alle Franse kranten dagelijks.

Tot de drie boeken die de bespreker `in geen enkele week van het jaar zou aanraden' behoort Gare du Nord van Philip Freriks. Waarom niet? Omdat Freriks `blijkt ook niet te kunnen schrijven'. Daar blijft het bij, want het `ook' verwijst naar de `orale gebreken' van Freriks, `de enige nieuwslezer ter wereld die geen zin normaal kan uitspreken'. Van de achttien regels over Gare du Nord zijn er vijftien aan deze observatie gewijd en gaan er welgeteld drie over het bundeltje. Trouwens, hoe kun je al die vergissingen, pogingen om leuk te zijn, onbegrijpelijke kuchjes en grimassen waarnemen als je geen televisie hebt, zoals de recensent nuffig laat weten aan het slot van al die walmende laatdunkendheid?