Elegante, zilveren sopraan

,,Zij heeft een op het leven bevochten stem'', schreef Godfried Bomans over sopraan Erna Spoorenberg. Ze ontmoetten elkaar toen zij zestien was, hij bijna dertig en student. Soms begeleidde hij haar aan de piano in eigen werkjes. Een lieve, ultrabeschaafde en heldere meisjessopraan had ze, zoals blijkt uit de cd-box die verscheen bij haar 75ste verjaardag en waarop ook deze allereerste opnamen niet ontbreken. Maar zo pril bleef Spoorenbergs stem niet. Als leerlinge van onder anderen Aaltje Noordewier-Reddingius ontwikkelde zij zich tot een stralende sopraan, in wier moeiteloos meanderende coloraturen en loepzuivere intonatie je terughoort dat zij als kind serieus viool studeerde.

Erna Spoorenberg is in haar woonplaats Vught overleden. Zij werd 78. De op Java geboren Spoorenberg bracht het grootste deel van haar jeugd door in Brabant. Als bankiersdochter kreeg zij een voorbeeldige vooroorlogse opvoeding. Er woonde een Franse gouvernante in huis, er werd paardgereden met pikeur Gerrit en er was veel aandacht voor kunst. Vader zong, moeder speelde piano en van jongs af aan mochten Erna en haar zusje mee naar concerten. ,,Van al dat concertbezoek word je vroegwijs'', herinnerde zij zich vier jaar geleden in een gesprek met deze krant. ,,Ik heb het idee dat alles nu zo oppervlakkig is. Ik zie tegenwoordig echt minder diepgang en intellectuele bagage, ook bij zangers die hun vertolkingen op eruditie moeten funderen.''

In Spoorenbergs elegant, slank en gericht geluid hoorde je de `cultuur' die zij zelf zo bij Kathleen Ferrier en Julius Patzak bewonderde. Na een auditie bij Karl Böhm werd zij op 24-jarige leeftijd een gevierd sopraan aan de Wiener Staatsoper, en van daaruit ontwikkelde zich een grote internationale carrière opera- en concertzangeres. Zij zong de titelrol in La traviata in het Bolsjoi Theater en werkte mee aan de opname van Mahlers Achtste symfonie onder Leonard Bernstein. Met pianist/componist Geza Frid (1904-1989) gaf zij liedrecitals over de hele wereld. Maar Erna Spoorenberg was eerst en vooral ook een pijler van het Nederlandse muziekleven. Bij de Nederlandsche Opera zong zij veel Mozart-opera's, als concertzangeres was zij fameus door haar optredens in Bachs Matthäus Passion onder Van Beinum.

In 1971 kreeg Spoorenberg een auto-ongeluk. Zij herstelde, maar legde zich daarna vooral toe op het lesgeven. ,,Wat heb ik van God een talent gekregen en wat moet ik dankbaar zijn dat ik daarmee iets heb kunnen overbrengen van de schoonheid in de muziek.''