Eigen nieuws

Kostschool

Omdat ik enkele jaren in Engeland gewoond heb (groep 3, 4 en 5 heb ik in Londen gedaan) ben ik enkele weken teruggegaan om het leven op een Engelse kostschool uit te proberen. De school heet Wispers School for Girls (geen jongens dus...) en ligt in de buurt van Londen. Je krijgt op een kostschool gewoon les, maar je woont er verder: je blijft er eten en slapen. Ik slaap op een `dormitory' (kamer) met een Afrikaans meisje. Die is pas ver van huis. Behalve taal en rekenen heb je ook Frans, Spaans, koken, toneel en nog meer leuke vakken.

Het was wel even wennen de eerste week. Ik ben enkele keren verdwaald geraakt. Gelukkig helpen de meisjes in mijn klas mij. Eén van hen is mijn guide, ze heet Olivia en let op mij.

Mijn rugzak zit propvol met boeken en sportspullen. We hebben elke dag wel sport, de meeste dagen zelfs meerdere uren. Op woensdag spelen we met het team van de klas `net ball' tegen andere scholen.

Ze zijn hier wel wat strenger dan in Nederland, maar dat went. Je hebt veel huiswerk, en ben je snel klaar dan krijg je gewoon nog wat extra. De eerste zaterdag was er een toneel make-up workshop. Je wordt in het weekend goed bezig gehouden. Ik heb het hier naar mijn zin, maar ik mis mijn ouders en zusjes natuurlijk wel.

Eigen foto en eigen kostschoolnieuws van Sophie Meerstadt, 11 jaar, uit Bussum

Dromen

zoals de rimpels in de sloot

en de dieren in het gras

zoals er druk staat op de wind

in een storm, zo klinkt een bas

waar de jongen ter wereld komen

en waar de wolk de zon blokkeert

daar valt alleen maar van te dromen

waar niks of niemand jouw negeert

Eigen gedicht van Mark Devilee, 13 jaar, uit Oegstgeest

Lente

De lente komt eraan

Bloempjes en plantjes julie moeten opstaan

De vogels komen terug uit het zuiden

De bloempjes luiden:

De lente komt eraan

Alle kinderen spelen buiten op het plein

Het is lente en dat vinden ze o, zo fijn

De dieren worden wakker

uit hun winterslaap

Nog een grote gaap

De lente komt eraan

Eigen gedicht van Zoé Niezen,

8 jaar, uit Amsterdam

Wintersport

Ik kwam aan met de trein

Dat vond ik heel fijn

Ik huurde de ski's

Ze waren niet vies

De schoenen zijn heel zwaar

Nu ben ik nog niet klaar

De stokken nog

En hup naar Faler-Loch

De Welt-Cup afdaling ook

Een goed idee

Maar het zit niet mee

Ik bots keihard tegen een hekje aan

En dus komt voor mij de banaan

Mijn vriend is overstuur

Maar gelukkig is het een hekje en geen muur

Ik sta alweer op de been

En ik ga weer heen

De beugel zit verkeerd

En ik heb me bijna bezeerd

Ik stap uit en val bijna weer

Dat gebeurd nou keer op keer

Ik ga naar het hotel

En dat doe ik heel snel

Nu ga ik naar bed toe

Want ik ben heel erg moe

Eigen wintersportgedicht van Thijs

Wielenga, 10 jaar, uit Amsterdam

Onze Bus 100 Club

Wij hebben een Bus 100 Club. Dat zit zo. Elke dag fiets ik naar school samen met mijn zus Janneke en papa. Vlak bij ons huis is een bushalte. En vlak bij school is de volgende halte. Als daar de bus nog niet is geweest hebben wij een punt. Er staan dan nog mensen bij de halte en de bus heeft ons nog niet ingehaald. Papa heeft liever niet dat de bus ons inhaalt. Die bus is zo breed. En als die bus ons inhaalt, zijn we ook te laat op school. En heeft de bus een punt. Laatst hadden wij honderd punten, en de bus maar zestien (we houden het elke dag bij). Feest dus. En daarom heb ik een tekening gemaakt. Boven de bus staat Bus 100 Honderd Club. Eronder staat ook nog: telefoon, sok, roos, vis.

Eigen nieuws en eigen tekening van Lieve Wijman, 5 jaar, uit Monnickendam