Appels en peers (2)

Het doel lag toch open, en dus schoot minister De Geus van Sociale Zaken hem er deze week ook nog maar even in: schande, die beloningsverhoging van de top van bankverzekeraar ING. Zoals bekend hanteert de top van de bankverzekeraar een peer group van bedrijven waarvan hij de arbeidsvoorwaarden van de top vergelijkt met die van zichzelf. De conclusie is dat de beloning omhoog moet. De verhoging, waarover de discussie nu al bijna een jaar duurt, valt slecht bij de ING-werknemers. Moeten zij zelf immers niet op de nullijn? De ondernemingsraad van ING en de vakbonden hapten maandag naar adem van verontwaardiging.

Zo ontstaat gemakkelijk het beeld van een uitgebuite werkvloer en een zichzelf schaamteloos verrijkende top. Over die top is nu wel voldoende gezegd. Maar hoe staat het met het ING-proletariaat? Op naar de vacaturebank van ING.

`Wat bieden we?' ING'ers kunnen zelf hun werkweek van 36 uur indelen, om zo de werkweek `prima te laten aansluiten op het privé-leven'. Voor de rest is er de CAO-à la carte: vakantiedagen kopen of verzilveren, of een sabbatical inplannen – het kan. En tweemaal per jaar mogen de arbeidsvoorwaarden worden gewijzigd. Nu hebben wel meer werknemers dat. Maar wat te denken van een dertiende maand, met een winstdeling daar bovenop? Samen met het vakantiegeld mag een ING-maandsalaris al snel met vijftien worden vermenigvuldigd om op een jaarvergoeding uit te komen. Dat hebben ook meer werknemers. Maar ING'ers krijgen tevens een royale vergoeding voor de opvang van kinderen. Als klap op de vuurpijl een goodie die elders in sneltempo wordt afgeschaft: een premievrij pensioen. Met 62 jaar al overigens. En o ja, een ultragoedkope hypotheek en keurige korting op verzekeringen komen er natuurlijk ook nog bij.

Financiële instellingen behoren sinds jaar en dag tot de meest genereuze werkgevers van Nederland. En van die financiële instellingen plaatste het weekblad Intermediair ING een paar jaar geleden nog in de topvijf van beste werkgevers. Geklemd, overigens, tussen ABN Amro en de Rabo.

Het is ze gegund, uiteraard. Wie appelen vaart, die appelen eet. Maar zouden de ING'ers misschien een beetje vergeten zijn hoe ze in de watten worden gelegd, of beseffen ze het om te beginnen al niet?

De oplossing is eenvoudig: doe net als de raad van bestuur, stel een peer group op en vergelijk jezelf gewoon eens met de arbeidsvoorwaarden van andere commerciële bedrijven. Dat kan ontnuchterend werken.