Raffarins nachtmerrie

Al voordat het Franse farmacieconcern Sanofi zijn vijandige bod van 46 miljard euro op zijn gedeeltelijk Franse concurrent Aventis lanceerde, was het duidelijk dat de Franse overheid ingenomen was met het plan. Waarom geen steun verlenen aan het in het leven roepen van een nationale kampioen van 90 miljard euro? Maar door de interventie van Jean-Pierre Raffarin is de politieke retoriek verhevigd. Want hij is niet alleen de premier van Frankrijk, hij verwees ook op emotionele wijze naar de noodzaak het land te beschermen tegen het gevaar van bioterreur, slechts een paar dagen na de terreuraanslagen in Madrid.

Raffarin verspreidt zo een aan duidelijkheid niets te wensen overlatende boodschap: Aventis mag gekocht worden door Sanofi, maar niet door een buitenlandse `witte ridder' als het Zwitserse Novartis. Deze interventie kan Aventis ervan weerhouden een biedingsstrijd op gang te brengen en aldus voor zijn aandeelhouders het onderste uit de kan te halen.

De regering kan een haar onwelgevallige transactie niet tegenhouden, tenzij zij kan aantonen dat die negatieve gevolgen zou hebben voor de openbare gezondheid. Maar Novartis is niet bepaald een instrument in handen van Osama bin Laden, met als doel de vergiftiging van Aventis' geneesmiddelen. Bovendien is het niet aannemelijk dat een koper de enorme vaccinproductie van Aventis zou willen ondermijnen.

Ook al heeft Raffarin geen rechtstreekse macht om een bod tegen te houden, zijn retoriek kan buitenlandse ondernemingen wel schrik aanjagen. Je moet wel erg veel van risico's houden om 46 miljard euro uit te geven aan een bedrijf, terwijl de regering van het land waarin dat bedrijf gevestigd is niet wil dat je het koopt.

De opmerkingen van Raffarin kwamen vier dagen nadat Novartis zijn belangstelling voor Aventis officieel kenbaar maakte, èn een paar uur nadat Sanofi aangaf zijn bod niet te willen verhogen.

Samenzweringstheoretici zullen een gecoördineerde aanpak vermoeden. Het huidige bod van Sanofi is niet bepaald royaal. Maar het concern zou wel eens moeite kunnen hebben zijn eigen aandeelhouders, met name L'Oréal, te overreden een agressiever bod te steunen. Zij hebben immers een alternatief: de verkoop van Sanofi tegen een premie aan een buitenlands concern.

Dat zou pas een echte nachtmerrie zijn voor Raffarin: niet slechts één, maar twee Franse farmacieconcerns die in buitenlandse handen vallen. Geen wonder dat hij tussenbeide wilde komen, zijn nationalistische zorgen verhullend onder een dun vernisje van zorg over terreur.

Onder redactie van Hugo Dixon. Voor meer commentaar: zie www.breakingviews.com. Vertaling Menno Grootveld.