Ballen, kegels en ringen

Jongleur Menno van Dijken wist al van jongs af aan dat hij bij het circus wilde werken. ,,Over tien jaar wil ik bij de top behoren.''

Vanaf zijn derde jaar wil Menno van Dijken al in het circus werken. Na schooltijd bekeek hij altijd video's van circusvoorstellingen. ,,Ik heb sommige video's wel honderd keer gezien. Ik kon me ook niet voorstellen dat anderen het circus niet zo leuk vonden.'' Waarom het circus hem zo aantrekt? ,,Het is de hele uitstraling, het is een bepaalde manier van optreden. Er is echt contact met het publiek.''

Menno van Dijken (21) is sinds 2002 werkzaam als professioneel jongleur. In het buitenland staat hij bekend als Menno van Dyk. ,,Dat is beter uit te spreken voor buitenlanders.'' In 2000 begon hij, na het vwo afgerond te hebben, aan de Franse circusschool l'Ecole Nationale de Cirque in Parijs. Al op zijn veertiende wist Van Dijken dat hij naar deze school wilde. ,,Mijn moeder is balletdanseres en reist veel voor haar werk. Zij heeft voor mij circusscholen in heel Europa bezocht. We kozen voor Parijs, omdat het niet zo ver weg is en de school een goede naam heeft.''

Eigenlijk zou hij twee jaar, tot juli 2002, lessen volgen aan de circusschool in Parijs, maar hij stopte al in maart van dat jaar. Zijn leraar Italo Medini nam hem mee naar het internationale circusfestival in Monte Carlo. Van Dijken nam deel aan de competitie voor jongeren tot twintig jaar. Hij won de derde prijs, maar dat was niet het belangrijkste. Bij het circus van Arlette Gruss, een van de grootste circussen van Frankrijk, viel op dat moment een jongleernummer uit. Het circus contacteerde Van Dijken, die zij in Monte Carlo hadden gezien. ,,Ik mocht invallen en de rest van de tournee tot december 2002 reisde ik met het gezelschap door Frankrijk'', zegt hij trots.

Van Dijken is, naar eigen zeggen, een van de weinige Nederlandse jongleurs die ook in het buitenland optreedt. ,,Ik ken op mijn niveau maar drie jongleurs in Nederland. Er zijn hier ook weinig mogelijkheden voor een beginnend circusartiest. Er is alleen een kleine circusschool in Friesland.'' Zelf begon Van Dijken op zesjarige leeftijd bij jeugdcircus Elleboog in Amsterdam. Nu traint hij in een ruimte van circus Elleboog. Les kreeg hij er toen niet echt, zegt Van Dijken. Het jongleren ontdekte hij op zijn negende. ,,Dat kon ik ook goed thuis beoefenen.'' Bij zijn ouders staan de zwarte stippen van de kegels nog op het plafond.

Van Dijken heeft één nummer. Hij blijft eraan schaven en past het af en toe aan. Met een filmpje van het Zweedse circus Maximum, waar hij vorig jaar optrad, toont hij wat zijn act inhoudt. In een hoog tempo jongleert hij in een zwart glittershirt met ballen, kegels en ringen. Telkens een paar meer, om weer te eindigen met drie kegels. ,,Mijn specialiteit. Ik kan de kegels heel snel laten draaien.'' Van Dijken is behalve met het trainen en het bepalen van de choreografie, ook veel tijd kwijt aan contacten leggen. ,,Circa 50 procent van dit vak is jezelf verkopen.''

Sinds zijn afronding aan de Franse circusschool trad Van Dijken op bij de circussen van Arlette Gruss en Maximum. Afgelopen kerst stond hij bij het kerstcircus Breda. Begin dit jaar is hij weer naar Monte Carlo afgereisd. Niet om op te treden, maar om ,,mijn hoofd te laten zien''. Dit jaar doet hij vooral ,,losse dingen''. ,,In mei ga ik bijvoorbeeld naar een gala in Portugal.'' Hoeveel hij verdient, wil hij niet zeggen. ,,Het salaris van circusartiesten is een goed bewaard geheim. Voor elk optreden moet ik over mijn tarief onderhandelen. Ik verdien goed, zeker voor mijn leeftijd.''

Zijn ouders steunden hem in zijn keuze om jongleur te worden. ,,Ik kom uit een artistiek gezin. Mijn moeder danst, mijn vader is musicus. Ik was al van jongs af aan geïnteresseerd in het circus. Mijn ouders konden er dus in mee groeien.'' Met zijn ouders probeerde hij na afloop van circusvoorstellingen achter de schermen te geraken. ,,Ik mocht vaak later terugkomen en dan oefende ik met een artiest. Zij vonden dat ik het wel kon.''

Er zijn nog heel veel dingen die Van Dijken in de toekomst wil doen. ,,Ik heb al opgetreden bij de jongerencompetitie in Monte Carlo, maar ik wil nog graag op het grote circusfestival staan. Dat is meer iets voor de lange termijn, over tien jaar of zo. Ook probeer ik nog terecht te komen bij Cirque de Demain, een festival in Parijs voor artiesten tot 25 jaar.'' Van Dijken heeft geen idee of hij altijd zal blijven jongleren. ,,Maar over tien jaar wil ik sowieso bij de top behoren.''

Dit is een wekelijkse rubriek over mensen die vooruitkijken naar of terugblikken op hun loopbaan.