Op zoek naar goed verhaal

Te midden van de ene na de andere terreuraanslag in de wereld zou je bijna vergeten dat, op vier dagen na, een jaar geleden de oorlog in Irak begon die van de wereld een veiliger plaats ging maken. Meer dan 3.000 journalisten hadden zich toen al te midden van loze gifgasalarmen in Koeweit verzameld met het vaste voornemen de strijd tegen Saddam Hussein van nabij te volgen. Een deel van hen was `ingebed' in Amerikaanse en Britse eenheden, en wachtte het commando af waarop hun colonne zich in beweging zou zetten. Een ander deel was op de bonnefooi gegaan en rende met zijn allen in Koeweit van briefing naar briefing in de ijdele hoop op een goed verhaal.

Irak, waar dat verhaal wel voor het oprapen lag, was voor de niet-gebonden journalisten in eerste instantie tot verboden terrein verklaard. Maar het Britse leger dat het zuiden van Irak controleerde de Amerikaanse troepen rukten naar het noorden op – gaf hun na verloop van tijd vrij baan. De documentaire War feels like war volgt een aantal van de journalisten die zonder de beperkingen van de ingebedde collega's in het spoor van de Amerikaanse en Britse troepen door Irak reisden. Mannen en vrouwen van alle nationaliteiten, die een niet onaanzienlijk risico namen verscheidene journalisten zijn in Irak om het leven gekomen – op zoek naar `gevoelens, emoties' en de bijbehorende foto's.

Het is een wat rommelig verslag geworden: is dat nou alles? denk je na verloop van tijd. Waar zijn de emoties van de verslaggevers zelf, de angst en twijfel die ruim voorhanden waren blijkens boeken over hun ervaringen in Irak? Je ziet journalisten in hun voertuigen te midden van legercolonnes, op weg naar Bagdad, op straat babbelend met militairen, plunderaars even in beeld. Kon daar niet meer van worden gemaakt?

Maar af en toe stuit je samen met de gevolgde journalisten inderdaad op een verhaal. Bijvoorbeeld waar commando's een groep Iraakse jonge mannen hardhandig aanpakken. ,,Kijk in de troep'', roept een commando als hij het hoofd van een van hen weinig zachtzinnig in het zand duwt, en nog een keer en nog eens, zonder zich iets aan te trekken van de camera's en notitieboeken van de pers. De Irakezen worden met bebloede koppen afgevoerd. Daar zie je voor je eigen ogen rebellen gemaakt worden, en waarom Irak nog geen veiliger plaats is geworden.

War feels like war, VPRO, Ned.3, 23.45-0.45u.