Tariq Ramadan (5)

Het is een goede zaak dat NRC Handelsblad aandacht schenkt aan de islamitische denker Tariq Ramadan. De manier waarop dat gebeurt is een ander verhaal. Kottman stelt Ramadan nauwelijks vragen, hij poneert vooral stellingen van het kleuterniveau welles-nietes (letterlijke citaten: `wel waar', `dat is precies wat ik zeg!') Op de zeldzame momenten dat Kottman zich vermoeit met het stellen van een vraag zijn deze vijandig, flauw of futiel. Toen Ramadan zei: `Alleen in Frankrijk wordt mijn integriteit voortdurend in twijfel getrokken', kon hij toen bevroeden dat hij sprak met een persoon die precies hetzelfde zou doen in Nederland? Treurig, en een schande. Hoe kan zo een artikel passeren?