Tariq Ramadan (2)

Islamoloog Tariq Ramadan is zo verliefd op de koran dat hij niet meer zonder kan en de niet-moslims de schuld geeft van racisme en andere kwalijke zaken. Hierdoor is hij het nuchtere zicht op (de schadelijkheid van) godsdiensten en mensenrechten volledig kwijtgeraakt. Het aanhangen van een religie is ten principale een privé-aangelegenheid en hoort dus niet in openbare ruimtes thuis.

Ik heb nooit ontdekt dat een godsdienst iets heeft toegevoegd of toe zou kunnen voegen aan de kwaliteit van de samenleving, en al helemaal niet aan de openbare orde of de volksgezondheid. Het erkennen van de gelijkwaardigheid van man, vrouw en homoseksueel gaat uitstekend zonder godsdiensten. Ook voor een zorgvuldige democratie is geen enkele godsdienst nodig. De moslim Ramadan acht ik een typerend voorbeeld van de onvoorstelbare arrogantie van een godsdienstige.