Een kwetsbare maar strijdvaardige kandidaat

Twintig jaar na Barcelona in 1992 opnieuw Olympische Spelen in Spanje? Kansloos, zo lijkt het. Zeker na de aanslagen van donderdag.

Voor zover het Internationaal Olympisch Comité (IOC) het nog niet wist, dan weten de leden van 's werelds machtigste sportbond het sinds donderdagochtend: Madrid is een goede, maar tegelijkertijd kwetsbare kandidaat in de race om de Olympische Spelen van 2012. Het inferno in de vier forensentreinen in de Spaanse hoofdstad bevestigde dat vermoeden eens temeer.

Mercedes Coghen, vice-voorzitter van het Spaans Olympisch Comité (COE), kon zondag uiteraard niet bevroeden welk bloedbad Madrid vier dagen later te wachten stond. Vrolijk en zelfverzekerd sprak de oud-hockeyster over de olympische kansen en ambities van de bijna drie miljoen zielen tellende metropool in het hart van Spanje. Lachend: ,,Onderschat ons niet. Ons bid staat als een huis.''

Een dag nadat Madrid schudde op zijn grondvesten klinkt Coghen bedrukt en aangeslagen, wanneer ze de telefoon opneemt. ,,Dit is een enorme klap, die nog wel enige tijd zal nadreunen in onze hoofden. We zijn geschokt en verdrietig, onze levens liggen overhoop. Maar we houden hoop. Hoewel het nog te vroeg is voor conclusies met het oog op onze olympische campagne, is één ding zeker: het terrorisme is geen typisch Spaans probleem, het is een probleem waar tragisch genoeg de hele wereld momenteel mee worstelt.''

Druk was het de voorbije dagen niet bij de stand van de `Madrid 2012'-lobby op het complex van de omnisportvereniging Club de Campo, gastheer van het vandaag af te sluiten olympisch kwalificatietoernooi hockey. Een enkele passant die even halt hield en quasi-geïnteresseerd naar binnen tuurde, dat was het wel zo'n beetje. Als er al eens iemand naar een informatiefolder vroeg, dan moest de in het donkerrood gestoken gastvrouw sommigen teleurstellen: ,,Sorry sir, just information in Spanish.''

Coghen, directeur van het pre-olympisch toernooi op `haar' Club de Campo, verontschuldigt zich zondag dan ook voor wat zij ,,een schoonheidsfoutje'' noemt. De internationale lobby moet nog op gang komen. In mei horen de negen kandidaatsteden (Londen, Leipzig, Parijs, Istanbul, Madrid, Moskou, Havana, Rio de Janeiro en New York) of hun bidbook überhaupt in aanmerking komt voor beoordeling, waarna op 6 juli 2005, tijdens een IOC-bijeenkomst in Singapore, bekend wordt gemaakt welke stad Peking opvolgt.

Coghen (41) is een geboren en getogen Madrileense, en aanvoerster van de Spaanse hockeyploeg die twaalf jaar geleden vriend en vijand verbaasde door bij de Spelen in eigen land (Barcelona) `vanuit het niets' de olympische titel op te eisen. Net als haar oud-coach, José Brassa, maakt de 156-voudig international deel uit van staf die de Spelen aan de man moet brengen. ,,Eerst intern, en nu dat grotendeels gelukt is, gaan we extern.''

Dat gaat haar goed af. De goedlachse Coghen, dochter van een Nederlandse moeder, is een van de stralende boegbeelden van een lobby, die volgens critici echter weinig kans van slagen maakt. Mocht Europa al aan de beurt zijn, dan gooien Londen en Parijs de hoogste ogen. En bovendien: denkt Spanje nu werkelijk dat het Iberisch schiereiland twintig jaar na dato (Barcelona in 1992) opnieuw met de eer mag strijken?

Coghen kent die geluiden. Maar: ,,Niet het land wint, maar het beste bid. Dat kan ik niet vaak genoeg herhalen. Nee, dat is geen wishfull thinking, dat is realisme. Spanje heeft twaalf jaar geleden bewezen dat het in staat is een monumentaal evenement als de Olympische Spelen te organiseren. Daar praat de rest van de wereld nu nog met ontzag over. `Barcelona' werkt eerder in ons voor- dan in ons nadeel.''

Madrid waant zich dan ook verre van kansloos. Integendeel: ,,Als ik nu die horrorverhalen uit Athene hoor, met alle logistieke problemen waarmee de Grieken worstelen en niet te vergeten de vertraging, dan nodig ik iedereen van harte uit om hier eens te komen kijken. Grofweg de helft van de faciliteiten staat er al. Over twee jaar is zestig procent gerealiseerd. Bovendien profileren wij ons niet voor niets als Una candidatura compacta: een compacte kandidaat. Met uitzondering van het roeien en het kanovaren (op veertig kilometer van de stad, red.) zullen alle sporten zich in een straal van minder dan twintig kilometer bevinden.''

Een fraai verkooppraatje? Ja en nee. Madrid kan, zoveel is zeker, pronken met de grootste sportinfrastructuur van Europa. De stad telt maar liefst 46 sportaccommodaties, waarin zeventig verschillende disciplines kunnen worden beoefend. Een hypermoderne sportarena en een olympisch dorp (oppervlakte van 850.000 vierkante meter) zijn bovendien al in aanbouw in het land, dat de laatste jaren als een van de weinige geen of weinig hinder heeft ondervonden van de economische recessie. Niet voor niets sprak een trotse burgemeester Alberto Ruiz-Gallardon onlangs van ,,een legitieme wens, al was het maar omdat Madrid als enige van de grote hoofdsteden in Europa nog nooit gastheer is geweest van de Spelen.''

Ervaring met internationale en prestigieuze sportevenementen kan de stad in elk geval niet worden ontzegd. Deze maand alleen al vermeldt de Madrileense sportkalender twee olympische kwalificatietoernooien (hockey en worstelen). Later dit jaar staan onder meer de Europese kampioenschappen zwemmen en het sinds 2000 jaarlijkse Master Series-toernooi (tennis) op het programma. Coghen, stralend: ,,Wij zijn echt klaar voor de Spelen.''

Zodat Madrid over acht jaar hopelijk maar vooral eindelijk ook in olympisch opzicht uit de schaduw kan treden van de Catalaanse tegenstrever? Maar van jaloezie heeft de hoofdstad van Castillië geen last, bezweert Coghen. ,,Dankzij de Spelen is Barcelona in één klap een moderne stad geworden, een stad met een wereldse uitstraling die zich kan meten met de groten. Madrid was en is al een wereldstad, op wie de inwoners trots zijn. Het ontbreekt hen alleen aan gemeenschapszin. Met de Spelen hopen we ook daar verandering in aan te brengen. Madrid wil haar burgers verenigen.''

www.madrid2012.es