Altijd gelijk

Elke week in Leven &cetera een column van het online jongeren magazine Spunk, verbonden aan NRC Handelsblad, over het leven der 16-plussers. Deze week de (bekorte) column van Jan Hoek (20).

Ik heb altijd gelijk. In conflicten, bij irritaties, het gelijk staat altijd aan mijn kant. Daar ben ik volstrekt van overtuigd. Neem nu mijn buren, die vinden het leuk om hun afval in mijn tuin te gooien. Elke dag vind ik wel een nieuw leeg blik bruine bonen in mijn tuin, of nog erger, een halfvol blik bruine bonen. Het is me nog nooit gelukt de bewuste buurman of buurvrouw te betrappen, dus richt ik mijn groeiende irritatie op al mijn buren. Ik haat ze allemaal. Daarin heb ik natuurlijk het volste gelijk. Al sinds de kruisiging van Jezus is bekend dat afval gooien in de tuin van je buren een van de meest verderfelijke praktijken is die er maar bestaan.

Als het alleen mijn buren waren die mij zonder enkele reden proberen te irriteren, was het niet zo erg geweest. Ik zou een groot bord in mijn tuin kunnen planten met de tekst `Buren, jullie gaan allemaal naar de hel' erop en verder met lede ogen accepteren dat mijn tuin in een vuilnisbelt verandert. Maar de irritatie ligt overal op de loer. Kan elk moment uit zijn hol kruipen om mij totaal onverwacht keihard in mijn gezicht te slaan. En telkens in een andere gedaante. In de gedaante van mijn vrienden die afspraken vergeten, van mijn ouders die domme vragen stellen, van winkelpersoneel dat mij niet fatsoenlijk behandelt en van honden die onder mijn schoenen poepen.

Laatst kwam hij in de gedaante van een koelkast. Midden in de nacht ontplofte mijn koelkast. Ik slaap al zo vaak behoorlijk kut, dat is niet leuk, maar ik kan het niemand verwijten. Toch als koelkasten midden in de nacht ontploffen, dan is dat natuurlijk niet mijn schuld. De tweedehandswinkel waar ik de koelkast heb gekocht blijkt inmiddels een onguur internetcafé te zijn. Met exact dezelfde man achter de toonbank, die mij vertelt dat de garantie die op een tweedehands koelkast staat natuurlijk niet te gebruiken is in een internetcafé. Ik weet dat ik gelijk heb, maar wat kan ik doen? Vervolgens schimmelden alle producten in mijn koelkast weg tot een groen mossige substantie. Irritatie – en ik kan er niks aan doen.

Bij de Megapool bestel ik een nieuwe koelkast. Ze komen hem brengen. Daar betaal je grof geld voor, maar ze beloven dan wel je oude koelkast mee te nemen. Ik had hem ook in mijn tuin kunnen zetten, maar dat zou vast een startsein zijn geweest voor mijn buren om hun oude koelkast ook in mijn tuin te dumpen. Twee sloebers met vlassnorretjes, ketchupvlekken op hun T-shirt en onverstaanbare accenten komen met een nieuwe koelkast mijn huis binnen. Al genoeg reden tot irritatie dat het lot je dwingt zulke figuren in je huis toe te laten.

,,We kunnen je koelkast niet meenemen'', zeggen ze. ,,Je hebt hem niet schoongemaakt.'' De koelkast is kapot, die mag naar de vuilnisbelt. Moeten koelkastlijken ook nog netjes worden opgebaard? ,,Ja, en onze hygiëne dan?'' vraagt een van de sloebers onterecht verontwaardigd. Vervolgens vraagt de andere sloeber, alsof het de normaalste zaak van de wereld is, of hij van mijn wc gebruik mag maken. Over hygiëne gesproken. De oude koelkast ligt nu in de tuin. Ben benieuwd wanneer een van mijn bovenburen 's nachts zijn oude koelkast naar beneden smijt en mij uit mijn slaap zal halen.

Het is een wrange wereld voor mensen met zo'n groot rechtvaardigheidsgevoel als ik. En ik kan het weten. Ik heb immers altijd gelijk.

Meer: www.spunk.nl