Krimp bij Warner

Een platenmaatschappij zonder nationale artiesten is als een bakker die zelf geen brood meer bakt. Platenmaatschappij Warner kreeg na de overname door een Amerikaans/Canadees consortium de opdracht om alleen nog voorverpakt brood van buitenlandse makelij te verkopen. De nationale artiestenstal met Krezip, Ilse de Lange, Relax en Wyatt wordt aan de kant gezet en moet het verder zelf maar zien te rooien. Op zichzelf is dat geen ramp, want onafhankelijke bands als The Ex, De Kift en Van Katoen floreren al jaren zonder steun van grote platenmaatschappijen.

De vraag is wat de nationale afdeling van Warner nu zelf nog voor bestaansrecht heeft. Het gaat slecht in de platenindustrie, is de veelgehoorde klacht die de inkrimping moet goedpraten. Cd-verkopen zijn dramatisch gedaald en dat is allemaal de schuld van internet.

Popliefhebbers gedragen zich als ordinaire dieven en het illegaal downloaden van muziek staat gelijk aan het jatten van een cd, aldus directeur Theo Roos van Universal Music in een interview met het tijdschrift Marketing. Maar zo simpel ligt het niet. Er zijn genoeg artiesten die hun mp3'tjes gratis weggeven in de wetenschap dat het kweken van liefde voor muziek en het scheppen van een band met de luisteraar op de lange duur tot omzet in de vorm van concertkaartjes of plaatverkoop leidt. Het is juist de kortzichtige mentaliteit ten aanzien van de mogelijkheden van internet, die de traditionele platenindustrie de das om doet. Ze zijn er te laat bij. Voor Warner rest niets anders dan het neerplanten van een grote schuur in het midden van het land van waaruit ze hun astronomische verkooptargets voor Madonna, Missy Elliott en de Red Hot Chili Peppers kunnen realiseren. Managers of hoger kader heb je daar niet meer voor nodig; alleen een man in een stofjas die de bestellingen bijhoudt.

Een platenmaatschapij zonder nationaal product is als een mens zonder hart, reageerde managing director Albert Slendebroek van Warner Nederland op de recente ontwikkelingen. Als Slendebroek daar de logische consequentie aan verbindt en opstapt, ligt er nog een fraai Hollands muzieklandschap voor hem open. Artistieke ambities laten zich niet ringeloren. Kijk naar het vrije en onverveerde Excelsior-label met groepen als Daryll-Ann, Spinvis en Bauer, dat fantastische cd's uitbrengt in de stellige overtuiging dat waardevolle muziek niet per definitie gepaard hoeft te gaan met grote oplagen. Eén ding is zeker. Als de multinationale kolossen van de platenindustrie allang onder hun eigen gewicht zijn bezweken, zal er nog steeds naar muziek worden geluisterd. Een beetje bakker speelt in op de honger van de mensen.