Kiesstelsel 1

1Thom de Graaf stelt in zijn artikel `Politiek draait nu om personen' (NRC Handelsblad, 2 maart) dat de zeggingskracht van personen en de oplossingen voor maatschappelijke problemen van veel groter belang worden geacht dan bijvoorbeeld het beginselprogramma van een politieke partij. Desalniettemin grijpt De Graaf gretig terug op zijn beweegredenen en idealistische principes die gegrond zijn in juist diezelfde beginselen van de vrijzinnig democraten van de vorige eeuw. Zijn betoog lijkt eerder de verloren identiteit van D66 te bevestigen, dan een bijdrage te leveren aan het ideologische debat over links en rechts in de politiek.

De redenering van De Graaf lijkt een uitweg voor de eigen ideologische spagaat van de minister voor Bestuurlijke Vernieuwing. Daarmee vermijdt hij de uitdaging voor D66. Waar wil D66 bijhoren? Bij een progressieve of een conservatieve beweging? Gebonden aan het conservatiefste regeerakkoord sinds decennia, zet De Graaf zich als bewindspersoon in voor de D66-garnering die op het bord ligt: bestuurlijke vernieuwing en een beetje onderwijs.

Het artikel ademt echter de pragmatische erfenis van Paars, waarbij publieke verantwoordelijkheid, oplossingen en nuance geen scheldwoorden waren, maar leidraad voor het oplossen van maatschappelijke problemen. Vergelijk dit met het mantra van het huidige kabinet en regeringspartijen: eigen verantwoordelijkheid, problemen uitvergroten en polariseren. Zie hier de spagaat van De Graaf en daarmee ook van D66. De garnering van D66 in de paarse kabinetten was veel overvloediger en ingebed in progressief sociaalliberaal regeringsbeleid. Het is logisch dat De Graaf het ideologisch debat niet wil aangaan, omdat het juist de incoherentie zal aantonen.