Doe mos sollicitere!

Het is de droom van iedere werkloze. Dat eens de brief op de deurmat valt. ,,Als u niet binnen een jaar aan de slag bent, kunt u rekenen op een eenmalige uitkering van 971.251 euro.'' Onlangs overkwam het Herman Scheffer.

De voormalige bestuursvoorzitter van Imtech vertrok in de zomer van 2002 bij de technische dienstverlener, na pas twee jaar dienstverband. De aankondiging van zijn vertrek viel samen met een bijstelling van de omzet- en winstdoelen, maar dat was de oorzaak niet. Scheffer (ex-Gistbrocades, ex-DSM) gaf voor zijn vertrek een andere verklaring. ,,Mijn toegevoegde waarde binnen het management is nu te beperkt'', zei hij na het wijzigen van de strategie. Een `beëindigingsvergoeding' van 1,1 miljoen euro, inclusief bonus en een `inkomstengarantieregeling', verzachtte de pijn van het snelle vertrek.

Deze week kwam Scheffer opnieuw in het nieuws, ook al heeft hij alweer 22 maanden geleden zijn Imtech-jasje uitgetrokken. In het jaarverslag over 2003 blijkt dat zijn beëindigingsvergoeding vorig jaar 971.251 euro was. De vergoeding had echter wel één voorwaarde. ,,Als hij in 2003 nog geen nieuw werk had gevonden, zou hij opnieuw een bedrag van Imtech krijgen'', zo verklaarde zijn opvolger bij Imtech deze week.

Betaalde bijbanen zijn voor de betaling geen bezwaar: Scheffer is onder meer president-commissaris bij het grote veevoederbedrijf Bonda en commissaris bij de Rabobank.

Scheffer is niet de enige bestuursvoorzitter die een gouden handdruk met voorwaarden mee heeft gekregen. Eind vorig jaar werd bekend dat Rob ter Haar bij het in financiële problemen geraakte handelshuis Hagemeyer moest vertrekken. Hij krijgt een gouden handdruk mee van 1,2 miljoen euro, de helft van waar hij recht op heeft. Deze bescheidenheid heeft er wellicht mee te maken dat het bedrijf onder Ter Haars leiding aan de rand van de afgrond kwam.

Al is het maar de helft, ook aan de 1,2 miljoen zitten nog voorwaarden. Uitbetaling vindt plaats in drie termijnen: deze zomer kan Ter Haar de eerste 400.000 euro verwachten. Sowieso. Mocht hij begin 2005 nog werkloos zijn, dan volgt een tweede tranche en de derde volgt in de zomer van 2005. Zelf verklaarde hij onlangs in een interview snel weer een baan te vinden. Desnoods ,,als klompenverkoper''.

Misschien wordt het tijd voor een sollicitatieclubje voor bestuursvoorzitters die nu af en toe een briefje de deur uit moeten doen, zonder de gebruikelijke ondersteuning van secretaresses en ghost writers.

Al die Jaguars bij het arbeidsbureau is ook geen gezicht.