Roberta

Robert M. gaat tegenwoordig door het leven als Roberta M. De Schot is nu een Schotse. Ik heb nog geen foto van Roberta gezien, maar een betrouwbare bron bevestigt dat ze de transmutatie redelijk tot goed doorstaan heeft. De bron zegt dat vooral haar benen uitstekend uitkomen. Het zijn de benen van Robert maar net een fractie slanker, gespierd maar zeer koket. De bron raakt niet uitgesproken over haar benen.

Robert was een paar jaar lang mijn slapie bij de Panasonic wielerploeg. Robert had inderdaad fraaie benen. Het iele mannetje bezat een onderstel dat in auto-tests omschreven zou worden als degelijk en Duits. Robert zelf was ook dol op zijn benen. Vaak stond hij voor de spiegel en dan spande hij de spiergroepen aan tot hij er zelf van bloosde.

Het werd hem door de ploegleiding kwalijk genomen dat hij zichzelf op een veganistisch dieet had gezet. Zo'n dieet holt je van binnen immers uit. Maar hij liet zich niet vermurwen en stortte zich dagelijks op de granen die hij in zijn koffer meesleepte. De veganist had van die dagen dat hij behoorlijk uithaalde en een bergrit naar zich toe trok.

Robert kon heel erg mooi ziek zijn – en hij was vaak ziek. Hoe Robert onder de wol kon kruipen. Als een mol. Dan lag daar zo'n hoopje ellende onder de dekens, zo roerloos en afgesloten dat je het wel uit je hoofd liet om een woord van troost tot hem te richten. Maar ook als Robert niet ziek was, lag hij onder de dekens en was elk woord dat je tot hem richtte hem tot een last. Robert was niet toegesneden op het intermenselijke contact. Als ik bijvoorbeeld een reguliere verteringswind liet, dan trok hij vol walging de dekens nog dieper over zijn ogen en neus. Robert liet zijn winden in lege waterflessen die hij meteen daarna afsloot met de schroefdop.

Ik moest aan Roberta denken toen ik in de krant iets las over transseksualiteit in de sport. Er is discussie over of transseksuelen tot de Olympische Spelen kunnen worden toegelaten of niet. Op welk moment tijdens de transmutatie wordt een vrouw man, of een man vrouw. Dat is belangrijk, want het IOC erkent het verschil tussen de seksen: vrouwen kunnen minder. Transmutaties vereisen ingewikkelde operaties en nog veel ingewikkelder hormoonbehandelingen. Over de hormonale parameters die het geslacht bepalen bestaat nog geen eenduidigheid.

Van die discussie hoorde ik op. Dan moet het vaker voorkomen dan ik had kunnen bevroeden. En zouden er mannen bestaan die tot de geslachtsswitch overgaan om de kansen op olympisch goud te verhogen? Dit laatste zou dan weer betekenen dat mijn kennis van de atletenziel drastisch bijgespijkerd dient te worden.

Robert M. was een zonderling, maar een Roberta heb ik toch nooit in hem gezien. Terugkijkend neig ik naar de conclusie dat hij zich in het zware wielervak stortte om de verwarring uit zijn hoofd te fietsen.