Onthoofd blik is echt open

Sinds het conservenblik met treklipdeksel aan zijn opmars is begonnen, komt de blikopener steeds minder uit de keukenla. Die handige treklip waarmee je het deksel uit het blik scheurt, is een grote verbetering. Het lostrekken vergt wel enige oefening, maar hij doet het dan ook altijd – behalve in de gevallen dat hij het niet doet.

Daar sta je dan met het lipje in je hand. Hoe nu verder? Soms is er geen enkel probleem en krijg je het blik met een blikopener moeiteloos open. Maar even vaak lukt dat niet: de felsrand is te diep, de voorgestanste breuklijn geeft mee, er ontstaan nare bliksplinters die in de inhoud dreigen te kruipen of het deksel gaat maar gedeeltelijk open. Wie handig denkt te zijn en de blikopener op de onderkant probeert te zetten, merkt meestal dat hij geen enkel houvast krijgt. Het blik is stapelbaar gemaakt, en op de onderkant past meestal geen draaiblikopener meer. Er zit niets anders op dan het blik met een mes te lijf te gaan. Of het wordt tijd om de kampeeropener van het Zwitserse zakmes eens uit te proberen. Maar waar is dat multitool als je het nodig hebt...

De meeste blikopeners werken met een – al dan niet ronddraaiend – mesje dat naast de felsrand het deksel doorsnijdt. Maar er zijn ook blikopeners die volgens een ander principe werken: die snijden niet het deksel maar de opstaande wand door. Openen kun je zo'n actie nauwelijks noemen, het is eerder een onthoofding van het blik. En het heeft ook dezelfde gevolgen als van een onthoofding. Slap en weerstandsloos laat het blik zich tussen je handen samenknijpen – waarmee gelijk het belangrijkste nadeel van deze blikopener genoemd is. Onthoofding is overigens een straf die je een weigerachtig treklipblik gerust mag opleggen en die zich ook gemakkelijk laat uitvoeren.

Er zijn nog wat kleine nadeeltjes aan de onthoofdingsblikopener: op het geopende blik past geen plastic bewaardekseltje – belangrijk bij kattenvoer – en je kunt je gemeen snijden aan de bovenrand. Nou ja, dat kun je je ook aan het deksel bij de klassieke blikopener. En bij een treklipblik kun je je snijden aan blik en deksel.

Ook kan het geen kwaad om nietsvermoedende keukenhulpjes op het afwijkende mechanisme van de onthoofdingsblikopener te wijzen. Wie met deze opener een blik op de klassieke manier open probeert te krijgen, bemerkt dat hij niet alleen het blik maar ook de opener onherstelbaar verminkt. Het zijn hetzelfde soort beschadigingen die je zag bij de opener in het gehuurde weekendhuisje vorig jaar.

Verder heeft de onthoofdingsblikopener alleen maar voordelen: je krijgt de inhoud er makkelijker uit. Vooral blikjes tomatenpuree die anders de haastige kok wel eens tot wanhoop willen drijven. Ook ingeblikt vlees komt makkelijk los, vooral omdat je het blik enigszins bewegen kan. Tenslotte laat het blik zich makkelijk verfrommelen, wat ruimte bespaart in de vuilnisbak en ook minder stinkt.

Mensen met slechts één hand of linkshandige mensen hebben wel eens baat bij een elektrische blikopener. In Nederland zijn die wel te koop, maar sinds de jaren zeventig is dit soort elektrisch keukencomfort hier op de terugtocht. Het ware paradijs van elektrische blikopeners ligt in de Verenigde Staten, waar winkels zijn die je gemakkelijk 25 verschillende modellen kunnen tonen, zoals op internet valt te zien. Daaronder bevinden zich ook cordless elektrische blikopeners. De meeste Nederlanders verklaren ongevraagd dat ze er geen blik mee openkrijgen.

Linkshandigen kopen hun blikopener in de linkshandigenshop (linkshandigenshop.nl), maar voor eenhandigen is er geen shop. Wie niet elektrisch wil, kan terecht bij de `squeeze one hand can opener' op internet. Het is niet eenvoudig om eraan te komen, maar het is een leuk dingetje. Bijna zo leuk als het minieme openertje dat soldaten altijd gebruikten en dat je voor 20 eurocent in een provinciale dumpwinkel vindt.