Glycerinedrama

Den Haag heeft kennelijk nog steeds niets geleerd van de jaren dat Nederland ontwikkelingshulp geeft: geld geven lost de problemen van de lokale bevolking niet op. Met grote verbazing las ik dan ook in deze krant van 6 maart over de schenking van 500.000 euro aan de zestig ouders van de getroffen kinderen (onzuivere glycerine). Het gaat hier om één van de armste landen ter wereld met een percentage analfabeten van 80 procent van de bevolking. Als Den Haag al een gebaar van goede wil had willen maken, dan liever een bijdrage aan de bouw van schoolgebouwtjes in de buurt van de getroffen gezinnen, inclusief geld voor leerstof en een gezondheidsprogramma, zodat deze gezinnen niet nog meer kinderen verliezen.

Wellicht was een kleine financiële tegemoetkoming op zijn plaats geweest, maar een maandelijks bedrag van 200 euro voor

deze straatarme mensen getuigt van weinig inzicht in de lokale situatie. Dergelijke bedragen leveren alleen maar jaloerse blikken en agressie van omwonenden op en het zal deze gezinnen niet verder helpen bij hun ontwikkeling. Daarnaast moet Den Haag zich realiseren dat kindersterfte iets is waar deze allerarmste landen allang mee hebben leren leven en dat deze kindersterfte pas zal kunnen verminderen als de ontwikkeling van de bevolking en de economie op een hoger peil gebracht zijn.