Soncks weerzin tegen het vleugelspel

Wesley Sonck debuteerde op zijn zeventiende in de hoogste afdeling van België. Hij werd uitgeroepen tot voetballer van het jaar en twee keer was hij topscorer in zijn geboorteland. Hij stond ook aan de basis van de verrassende landstitel van de provincieclub Racing Genk. De kleine kampioenenmaker uit Ninove is pas 25 jaar oud. Toch speelde hij al 29 keer voor de Rode Duivels. Kortom: hij is een hele meneer in Vlaanderen.

Wesley Sonck is vanaf dit seizoen een van de drie Belgen die af en toe het shirt van Ajax mogen dragen. Hij verhuisde vorige zomer voor bijna vijf miljoen euro naar een Europese subtopper. Hij zou gaan spelen als schaduwspits achter zijn tegenpool Ibrahimovic, zo was hem min of meer beloofd. De kleine wendbare Belg wilde gaan cirkelen rond de lange statische Zweed. Een droomduo, dachten de voetbalkenners die uitgingen van een 4-4-2-systeem.

Het pakte anders uit. Ajax schakelde terug naar het beproefde 4-4-3-systeem en Sonck werd naar de rechterkant gedirigeerd. Na een paar mindere wedstrijden mocht hij plaatsnemen op de reservebank. Zijn doelpunten in de thuiswedstrijd tegen Club Brugge, vorig najaar in de Champions League, waren op slag vergeten. Hij raakte geblesseerd en moest zich na de winterstop als invaller waarmaken. ,,En dan ben je niet gelukkig'', zei hij zaterdagavond na de gewonnen uitwedstrijd bij RKC.

Sonck had in Waalwijk eindelijk weer eens een basisplaats gekregen op de door hem verfoeide postitie. Trainer Koeman had weliswaar beloofd dat hij de goaltjesdief niet meer als rechtsbuiten zou opstellen, maar de door blessures geplaagde coach was tot inkeer gekomen. Hij wilde na twee opeenvolgende verliespartijen bij Heerenveen en FC Utrecht meer beweeglijkheid in de voorhoede en gezien de uitslag pakte zijn keus goed uit.

Maar wie Sonck gedurende 82 minuten tegen RKC aan het werk zag, kreeg medelijden met hem. De veelzijdige centrumspits van RWD Molenbeek, Germinal Ekeren, GB Antwerpen en Racing Genk is bij Ajax een onzekere aanvaller zonder vaste plek geworden. Maar alles beter dan wegkwijnen in de dug-out. ,,Ik heb feitelijk geen keus'', legde hij zich neer bij de macht van de trainer.

Sonck heeft op zijn zevende in de jeugd van Ninove voor het laatste als rechtsbuiten gespeeld. In België en de rest van de voetbalwereld behoren vleugelaanvallers tot het verleden, alleen in Nederland zijn buitenspelers nog gewild. ,,Waarom zou ik me aanpassen? Ge denkt toch niet, dat ik ga bijscholen'', sprak hij duidelijke taal. ,,En ik heb nu eenmaal niet de kwaliteiten van John van 't Schip'', refereerde hij aan de huidige jeugdtrainer van Ajax die een geboren rechtsbuiten werd genoemd.

Sonck maakt weinig klaar in de `kleine ruimte'. Hij is gebaat bij een groot speelveld. Hij speelde in België altijd countervoetbal en heeft zich ,,een beetje verkeken'' op de aanpassingsproblemen bij Ajax. Zijn salto's na een doelpunt zijn ook steeds minder vaak te bewonderen. Hij maakte dit seizoen zes competitietreffers en gaf vier voorzetten waaruit werd gescoord.

Tegen Nederland (september 2003) en Frankrijk (februari 2004) blonk hij nog uit als beweeglijke of trefzekere aanvaller van het Belgisch elftal, tegen de bescheiden clubs in de eredivisie maakt hij momenteel een gefrustreerde indruk. Hij had tegen RKC ruzie met de bal én met zijn medespelers. Zijn scheldkanonnades waren niet besteed aan zijn ploeggenoten, die hem ook weinig in het spel betrokken. Sonck kon op één goede actie worden betrapt. Hij scoorde bijna bij de eerste paal na een voorzet van uitblinker Van der Vaart.

Koeman prees de inbreng van Sonck na afloop. Ajax had immers veel meer kansen gecreëerd dan in de laatste competitieduels en alleen daarom was zijn aanwezigheid nuttig geweest. Een winnende coach heeft altijd gelijk en Sonck was wijs genoeg Koeman niet tegen te spreken. Maar tussen de regels door maakte hij duidelijk zich misbruikt te voelen aan de zijlijn. ,,Dit is spijtig voor mij en voor de ploeg'', deelde hij de mening van zijn criticasters op de perstribune. ,,Verder heb ik het met mijn gezin fantastisch naar mijn zin bij Ajax'', haastte hij zich te zeggen. Sonck heeft een contract tot 2008.

Met een vrijwel onzichtbare rechtsbuiten behaalde Ajax een eenvoudige zege op RKC, dat in de slotfase aanspraak maakte op een gelijkspel. De Amsterdamse doelman Sinouh van RKC maakte zijn naam als grabbelaar waar en bood Ajax legio kansen op een ruime voorsprong. De scoringsmogelijkheden waren niet besteed aan de Amsterdamse gelegenheidsaanval die bestond uit de lichtgewichten Sonck, Sikora en Anastasiou en hun respectievelijke vervangers De Ridder, Mitea en Culina.

Het eigen doelpunt van RKC'er Olfers was kenmerkend voor het gebrek aan doeltreffendheid bij de koploper in de eredivisie. Ajax had de voorsprong van zes punten op PSV op slinkse wijze verdedigd. Van sprankelend aanvalsspel was weer geen sprake, gaf Sonck na afloop toe. Hij zei blij te zijn met de drie punten, maar zijn beteuterde gezicht was veelzeggend. ,,Nee, ik neem de problemen niet meer naar huis'', probeerde hij zijn toehoorders te overtuigen van het tegendeel. ,,Ik ga hier zeker niet van wakker liggen.''

RKC Waalwijk

0

Ajax

1

Ruststand 0-1. 41. Olfers 0-1 (eigen doel). Schds: Bossen. Tsch: 7.500. Gele kaart: Grygera (Ajax)