Robben-eiland

Beesten zijn het. Animals. De affaire heeft ook al een naam: The soccer rape scandal. Drie Engelse voetballers zitten vast in een Spaanse gevangenis op verdenking van verkrachting van drie vrouwen. De club Leicester City is in rep en roer. Sinclair, Dickov en Gillespie – een verdediger, de aanvoerder en een middenvelder – zitten nu al een paar dagen vast in La Verde, de gevangenis die twee keer zoveel bewoners heeft dan het officieel mag herbergen.

De Engelse kranten buitelen over elkaar heen. Ze weten alles. Drie voetballers maakten vorige week tijdens een trainingskamp feest in een Spaanse bar, waar ze drie in Duitsland wonende vrouwen charmeerden. Later zochten ze de drie vrouwen op in hun hotelkamer, nummer 305. Ze zouden de hoteldeur hebben ingeramd, de vrouwen zouden zijn verkracht. Zouden. Bewezen is er nog niets. Maar in Engeland komt er altijd vuur na rook. Namens de club probeert een advocaat het drietal snel uit de gevangenis te krijgen, vooral omdat het gemankeerde team degradatieduels moet uitvechten. Voetbal voor alles.

Naar dit land gaat de totaal onschuldige Arjen Robben.

Frank Sinclair verdient 15.000 pond per week bij Leicester. Hij kwam in 1998 over van het Londense Chelsea. Arjen Robben moet nog naar Chelsea. Hij gaat daar ook goed verdienen en met zijn linkspoot het publiek verbazen. Robben zal nog vreemd opkijken van de Engelse kranten die in alles van iedere voetballer interesse hebben. Ze weten al dat Bernadien de huidige vriendin van Robben is. Dat is het begin van het einde.

Een foto in een Engelse tabloid laat zien hoe Sinclair de bewuste avond aan de Spaanse bar stond. Hij draagt een ruime spijkerbroek en heeft een hippe wollen muts op. Met zijn linkerhand houdt hij een bloot dijbeen van een vrouw beet. Zijn polshorloge staat op kwart over twaalf, zo te zien. Het vrouwenbeen is hoog opgetrokken, aan de enkel hangt een naaldhak met glitters. De vrouw houdt Sinclair beet bij zijn middel. Het mini-jurkje zit strak langs haar lijf en is van latex. De gezichtsuitdrukking van Sinclair spreekt boekdelen: laten we het er op houden dat hij het naar zijn zin heeft.

Er moet nog wel heel veel gebeuren willen de Engelse kranten een foto plaatsen van een ladderzatte Robben die de strijd met het latex aanbindt. Arjen Robben ziet er voorlopig nog uit als de bengel die zondag na elke wedstrijd met uitgestoken tong een hostie haalt bij meneer pastoor. Dat is voor de Engelsen niet smakelijk genoeg, Holland heeft met Bergkamp en Van Nistelrooy al twee te gewone mensen op het eiland afgeleverd.

De nuchterheid van Robben zal worden getest in Engeland. Het privéleven van de speler ligt op straat – of beter – het staat in de krant. De Drie van Leicester kunnen er over meepraten. Zelfs als je uitwijkt naar een ander land weten de journalisten je te vinden. Ze staan met hun oren tegen de gevangenismuur en weten alweer dat de jongens met drie op één cel zitten, in een potje chickpea stew roeren en mogen luchten op een trapveldje. Op verkrachting staat in Spanje veertien jaar.

Chelsea wil na Arjen Robben misschien ook Rio Ferdinand inlijven. Ferdinand is een mooie verdediger die niet speelt omdat hij betrapt is op doping. Hoe moet dat straks met Robben en Ferdinand in de kleedkamer? Robben kan niet eeuwig blijven zeggen dat hij alleen van trekdrop houdt. Voorlopig ziet de bengel uit Bedum in Engeland een vrij land met velden als biljartlakens en linksrijdende auto's. Tot de pers de tanden zet in het wel en wee van het jong. Dan voel je je gevangen en bekeken, op dat mistige eiland. Dan zijn anderen je de baas.

Gevangen. Robben. Eiland.

De tabloids hebben de kop al in de aanslag.