Ongekende frisheid

Wie intelligente popmuziek maakt, wordt in de VS zonder pardon naar het getto van de college rock verbannen. Muziek die door Amerikaanse radiostations geschikt wordt bevonden ter verstrooiing van de studerende mens, kan variëren van de lawaaitherapie van Sonic Youth tot de fluisterdeuntjes van Belle and Sebastian. Het genre leidt een sluimerend bestaan na de gloriedagen van Nirvana, maar komt zo nu en dan uit het slop. The Shins uit Albuquerque, New Mexico debuteerden in 2001 met het veelgeprezen Oh, Inverted World en staan pas echt op de kaart nu de al enkele maanden geleden in de VS verschenen opvolger Chutes Too Narrow de best verkochte cd in de geschiedenis van het Sub Pop-label blijkt te zijn, Nirvana incluis. De intelligente liedjespop van The Shins is van een ongekende frisheid en muzikale rijkdom, alsof Jonathan Richman de taak op zich heeft genomen om de moeilijke muziek van Jane's Addiction voor een groot publiek begrijpelijk te maken. Zanger/gitarist James Mercer zingt met een hoge snerp over intrigerende onderwerpen, zoals de vrienden die hij het liefst in de tuin zou begraven (`Kissing the lipless') en de dromen die een boot drijvende houden (`Fighting in a sack'). Met hun sprankelend heldere gitaren en gave orgeltjes halen The Shins de hele pophistorie van Kinks en Beach Boys tot XTC en The Smiths overhoop. Hun liedjes staan bol van fraaie melodieën en originele hooklines. Een opgeruimd lalala-koortje verhult de poëtische tekst van `Saint Simon' waarin met veel bloemrijke taal en romantische omwegen over de liefde wordt gezongen. Chutes Too Narrow is zo'n zeldzame plaat waar je onmiddellijk vrolijk van wordt, maar die bij nadere beluistering nog allerlei diepere lagen en verborgen muzikale vondsten blijkt te herbergen. Liedjes met veel moeilijke woorden die toch heel elementaire emoties verklanken; daar moet een mooi afstudeerproject in zitten.

The Shins

Chutes Too Narrow

(Sub Pop/Konkurrent) ****