Bush te rade bij `Arnie'

George Bush kan nog wat leren van de campagne van Arnold Schwarzennegger voor een obligatielening.

Arnold Schwarzenegger heeft gegokt, en gewonnen. De man die drie maanden geleden bij verrassing werd gekozen tot gouverneur van Californië ging er waarschijnlijk van uit dat de financiële toestand van Californië zo abominabel was dat hij er in zou slagen de Californiërs te verkopen waar zij niet aan wilden: een obligatielening van 15 miljard dollar om de onbeheersbare schuld van de staat te herfinancieren.

Met dezelfde potente zelfverzekerdheid waarmee hij vorig najaar de grijze gouverneur Gray Davis via de ongebruikelijke `recall'-procedure wist weg te laten stemmen, ging Schwarzenegger opnieuw de boer op om `Proposition 57' aan de man te brengen. Hij voerde voor 10 miljoen dollar campagne en won 63 procent van de stemmen. Het bijbehorende voorstel dat de staat verplicht tot begrotingsevenwicht en een reserve voor slechte tijden werd zelfs met driekwart van de stemmen aangenomen.

De meest opmerkelijke prestatie was dat Schwarzenegger het niet moest hebben van bangmakerij. De Republikein wist nieuw vertrouwen in de vitaliteit van Amerika's grootste staat te wekken. Als teken daarvan voerde hij campagne samen met de populaire Democratische senator Dianne Feinstein. Hij verscheen zelfs op de Jay Leno tv-show om zijn zaak te bepleiten samen met de verjaagde Democraat Davis.

Schwarzenegger bewandelde schijnbaar moeiteloos het slappe koord van de bovenpartijdigheid, al struikelde hij bijna over de explosie van homo-huwelijken in San Francisco. Eerst volgde hij de Republikeinse partijlijn van: niks daarvan, hoort niet. Op die late tv-avond kwam hij tot een behendig compromis: leven en laten leven, maar binnen de wet.

De winst en vooral de manier waarop hij die binnenhaalde maakt Schwarzenegger een uiterst interessante partijgenoot voor president Bush. Californië is meestal buiten bereik van Republikeinse presidentskandidaten. Met steun van een zo bedreven campagnevoerder en gastheer zou Bush een gooi kunnen doen. Zonder risico is dat niet, nu Schwarzenegger heeft duidelijk gemaakt dat de morele kruistocht van de president hem weinig aanspreekt. En dat hij de bovenpartijdigheid in de praktijk brengt waar Bush in 2000 zo hoog van opgaf. Schwarzenegger liet ook nog weten dat hij vindt dat buitenlanders die twintig jaar hebben meegedraaid in het Amerikaanse leven ook president zouden moeten kunnen worden. Dat aantal jaren komt toevallig overeen met zijn eigen biografie. Zelfs al is de Grondwet daar voorlopig nog niet op toegerust, het maakt Schwarzenegger binnen de eigen partij een verlicht alternatief voor George W. Bush die zich geroepen voelde een evangelisch christelijk geïnspireerde waardenstrijd te ontketenen.

Een onmiskenbare spanning zal er dus wel blijven in de geoefende grijnzen die de twee mannen de komende tijd zullen uitwisselen. Deze week kwam president Bush al even naar Californië om iets van Schwarzeneggers geloofwaardigheid te lenen. Voorlopig moet de gouverneur in zijn eigen staat nog wat herculische karweien zien te klaren en ondanks alle bijgeleende miljarden nog voor honderden miljoenen bezuinigen.

Aan zijn talent zal het niet liggen. Hoogleraar Bruce Cain, kenner van Californische politiek, vergeleek Schwarzenegger in USA Today gunstig met Ronald Reagan, die acht jaar gouverneur van de staat was, en daarna acht jaar president. ,,De situatie is nu moeilijker, maar hij is misschien wel beter in Reaganism dan Reagan zelf. Meer dan enige politicus in de Verenigde Staten is Schwarzenegger opgewassen tegen zijn taak. Hij kan doen wat hij wil.''