Blair staat pal achter beleid Irak

De Britse premier Blair heeft zijn beslissing de oorlog in Irak te steunen gisteren krachtig verdedigd, in een poging zijn critici de wind uit de zeilen te nemen en een einde te maken aan de verdeeldheid in het land.

De bron van die verdeeldheid, aldus Blair tijdens een toespraak in zijn kieskring Sedgefield, is ,,geen kwestie van vertrouwen of integriteit'', maar raakt ,,mijn oordeel''. ,,In maart 2003 en ook daarna vond ik de aard van de dreiging in Groot-Brittannië en de wereld reëel is. Leiderschap moet die onthullen en bestrijden, wat daarvan ook de politieke prijs is'', aldus Blair. ,,Het echte gevaar ligt niet in de schade aan wiens politieke reputatie ook, maar in [schade] aan ons land als we de dreiging van een nieuw type oorlog negeren.''

Blair kwam critici, zoals de afgetreden Robin Cook, opnieuw tegemoet met de erkenning dat ze ,,zinnige en begrijpelijke argumenten'' hadden: dat Irak geen acuut gevaar vormde en dat massavernietigingswapens op zichzelf geen reden genoeg waren voor een oorlog, en zeker niet zonder nieuw VN-mandaat.

Maar, aldus Blair, ,,we zijn in levensgevaar door de aard van de nieuwe wereld waarin we leven te miskennen''. Dat gevaar bestaat erin dat grensoverschrijdend terrorisme massavernietigingswapens in handen krijgt. `11 september' had hem daarvoor de ogen geopend, zei hij.

Blair verdedigde zijn better safe than sorry-beleid, zoals de massale, omstreden veiligheidsoperatie op Heathrow na inlichtingen over een mogelijke terreuraanslag. Ook die beslissing was, net als de oorlog in Irak, gebaseerd op inlichtingen die geen complete zekerheid boden. ,,Maar denk je eens in dat je in mijn stoel zit'', zei hij. ,,Je ziet de inlichtingen en het advies. Leg je het naast je neer?''

Blair pleitte opnieuw voor wat is omschreven als ,,goedaardig imperialisme'': ingrijpen in `mislukte staten' als Afghanistan uit humanitaire motieven en Westers eigenbelang. Volgens de Britse premier is dat nodig omdat het huidige internationale systeem van diplomatie en sancties onder VN-auspiciën niet effectief is tegen ,,wrede regimes''.

Ook Irak was daarvan volgens Blair een voorbeeld, ook al, gaf hij toe, was de dreiging die van het bewind van Saddam uitging niet ,,onmiddellijk''.

Opiniepeilingen suggereerden tot nu toe dat premier Blair volgens veel van zijn landgenoten het land om de verkeerde reden aan de oorlog tegen Irak heeft laten deelnemen aan de zijde van de Amerikanen. Of Blairs redevoering dat beeld nog kan wijzigen is onduidelijk.