Therapiecultuur

Haar recensie van Furedi's Therapy Culture (Boeken, 20.02.04) besluit Beatrijs Ritsema met de zin: `De therapiecultuur vormt een onderdeel van het maakbaarheidsideaal en als je er niet aan mee wil doen, dan hoeft dat niet'. De keuzevrijheid die zij hier veronderstelt komt voort uit eenzelfde maakbaarheidsideaal waarin de mens in staat geacht wordt om autonome keuzes te maken. Afgezien van de vraag of deze vooronderstelling overeenkomt met de spontane aansturing van menselijk gedrag door genen, hormonen, zintuigen, begeerten of driften, is het ook de vraag in hoeverre en voor wie de maakbaarheidsidealen en hun praktische uitwerkingen vermijdbaar zijn. Een voorbeeld van een wijdverbreid en een voor velen onvermijdelijk romantisch misverstand is het ideaal van beter onderwijs. Terugkomend op Ritsema's veronderstelling, vraag ik mij af welke student daar bewust voor kiest. Refererend aan Furedi's oproep om autonoom te blijven en zich niet te laten inlijven door een therapeutisch regime, vraag ik mij af welke student het privilege heeft om tegen een vergelijkbaar regime nee te zeggen.