Erik Jan Harmens

Eind dit jaar wordt de verkiezing van een nieuwe Dichter des Vadserlands georganiseerd. Het Cultureel Supplement publiceert wekelijks een gedicht om te helpen de gedachten te bepalen.

Als ik mijn vrouw doormidden zaag

heb ik er twee

dat we zeiden dat het niet gebeurd was zó vaak dat we

op het laatst de helft van de dingen die we deden net alsof níet

beleefden

je zei iets waarvan ik dacht dát moet ik onthouden

dát snijdt hout maar ik vergat

en om de teleurstelling dragelijk te houden wendde ik voor

dat ook dít niet plaats had gehad

ik beet in je hand zó hard dat mijn tanden

je riep om hulp maar je keel produceerde geen geluid

dus ademde het maar wat

je viel maar ik raapte je niet op

ik weet niet precies waarom

het kwam er gewoon niet van

Uit: Erik Jan Harmens, In menigten (uitg. Nijgh & Van Ditmar, 2003)

Als eerste Nederlandse Poetry Slam Kampioen had de 33-jarige Erik Jan Harmens al een flinke staat van dienst toen hij in 2003 op papier debuteerde met `In menigten'. Volgens de recensent van deze krant ontstegen zijn gedichten het cabaret en het `rapachtig gezever' dat veel slampoëzie kenmerkt: `Zijn kracht is dat hij het onbeholpen woedend opgeruimde personage, dat [...] hij speelt bij zijn voordracht, van binnenuit in woorden weet te vangen.' Meer informatie op www.kb.nl/dichters

Gerectificeerd

Gedicht

In het Cultureel Supplement van 5 maart stond in de serie Dichter Des Vaderlands een gedicht afgedrukt van Erik Jan Harmens, afkomstig uit diens debuutbundel In menigten. De titel van dit gedicht, `Als ik mijn vrouw doormidden zaag heb ik er twee', werd per ongeluk als eerste regel afgedrukt.

Als ik mijn vrouw doormidden zaag heb ik er twee

dat we zeiden dat het niet gebeurd was zó

vaak dat we

op het laatst de helft van de dingen die we

deden net alsof níet

beleefden

je zei iets waarvan ik dacht dát moet ik

onthouden

dát snijdt hout maar ik vergat

en om de teleurstelling dragelijk te houden

wendde ik voor

dat ook dít niet plaats had gehad

ik beet in je hand zó hard dat mijn tanden

je riep om hulp maar je keel produceerde

geen geluid

dus ademde het maar wat

je viel maar ik raapte je niet op

ik weet niet precies waarom

het kwam er gewoon niet van