Belgen eten geen kaviaar

De Belgische hockeyers hopen zich in Madrid voor het eerst sinds 1976 te plaatsen voor de Spelen. ,,Wij kunnen beter hockeyen dan we zelf soms denken.''

Hoe in vredesnaam de verwoestende strafcorner van Sohail Abbas te ontmantelen? Of beter nog: hoe te voorkomen dat het Pakistaanse `sleepfenomeen' überhaupt mag aanleggen voor zijn gevreesde korte hoekslag? Voor dat dilemma zagen elf in het rood-zwart gehulde hockeyers uit België zich gisteren geplaatst bij het olympisch kwalificatietoernooi in Madrid.

Vier keer ging een aandoenlijk gejuich op in de Belgische cirkel, omdat de dappere doelman Cédric Degreve een raketaanval zonder kleerscheuren had doorstaan. Het bleek te vroeg gejuicht. Bij Pakistans vijfde strafcorner vuurde Abbas de bal niet rechtstreeks af op doel, maar verkoos hij de stick van ploeggenoot Kashif Jawad. Op diens inzet bleef de verbouwereerde Degreve het antwoord schuldig, waarna België noodgedwongen de defensieve stellingen verliet en Pakistan de eindstand in de 61ste minuut op 2-0 bepaalde.

Toch was bondscoach Giles Bonnet naderhand niet ontevreden. Zijn Vlaams-Waalse collectief had immers, net als twee dagen eerder toen het een andere hockeygrootmacht (India) twee punten afsnoepte (1-1), lang standgehouden. Het geheim liet zich raden. Vakkundig metselden de Belgen de eigen cirkel dicht. Met als gevolg dat Pakistan zich te pletter liep op een rode muur, tot afgrijzen van bondscoach Roelant Oltmans.

Of Bonnets defensieve keurslijf komende zomer ook in Athene te bewonderen is? Zelf heeft de Zuid-Afrikaan goede hoop. ,,Nu we het zelfs India en Pakistan lastig hebben weten te maken, kan het toernooi beginnen.'' Tegen Nieuw Zeeland (morgen), Canada (maandag) en Maleisië (dinsdag) hopen de `Rode Duivels' een plek in de kruisfinales (vijfde tot en met achtste plaats) veilig te stellen. Wordt dat duel gewonnen, dan is België voor het eerst in 28 jaar olympisch vertegenwoordigd in een teamsport.

Het is niet voor het eerst dat de Belgen snode plannen hebben. Ruim vier jaar geleden beschikte toenmalig coach Alain Geens over de op papier sterkste selectie in jaren: een mix van talent en ervaring die, gehard door tegenslagen, het licht had gezien. België zou zich voor het eerst sinds 1976 (negende plaats in Montreal) weer plaatsen voor de Spelen. Dat was `zeker en vast', riepen de spelers in koor.

Niets bleek minder waar. België eindigde bij het kwalificatietoernooi in Osaka slechts als negende en kon thuisblijven. Oorzaak van het collectieve falen: een verbitterde machtsstrijd tussen twee zelfbenoemde kapiteins. Zo hoog liepen de gemoederen op dat de selectie in Japan in twee kampen uiteen viel, en de twee aanstichters (Vitali Khopolov en Jean Willems) met elkaar op de vuist gingen.

Bonnet (39) verwijderde, na de veertiende plaats bij het WK in Kuala Lumpur (maart 2002), alle rotte appels uit zijn selectie en haalde de discipline aan. ,,Ik heb geen gevangeniskamp gecreëerd, maar regels zijn in topsport nu eenmaal onvermijdelijk'', herinnerde de ex-international uit Durban gisteren aan de schoonmaak.

Terwijl de onwilligen gingen, kwam Dennis Dijkshoorn. Daarmee ging een langgekoesterde wens in vervulling. De 31-jarige aanvaller van Den Bosch heeft een Nederlandse vader en een Belgische moeder. ,,Ik speel dus niet voor mijn vaderland, ik speel voor mijn moederland.'' Maar beschouw hem niet als de hockeyende evenknie van Bart Veldkamp, de Nederlandse schaatser die uitweek naar België. Dijkshoorn: ,,Ik voel me ook echt Belg, ik woon toevallig alleen in Nederland.'' In Den Bosch om precies te zijn, vanwaar hij met enige regelmaat rechtstreeks vanuit zijn werk naar Brussel (,,op en neer 360 kilometer'') scheurt.

De laatste weken zat Dijkshoorn vooral in het vliegtuig, want de Belgen pakten de voorbereiding op `Madrid' grondig aan. Een trainingskamp in Zuid-Afrika, deelname aan het Olympic Testevent in Athene en een drieluik in en tegen Groot-Brittannië. Groeien de bomen tot in de hemel? Bonnet, lachend: ,,We eten geen kaviaar, en slapen met twee man op de kamer. Feit is dat het olympisch comité vertrouwen heeft in het verhaal, dat ik twee jaar geleden in vier bijeenkomsten uiteen heb gezet.''

Niets laten de Belgen sindsdien aan het toeval over. Zo telt de begeleidingsstaf liefst tien leden, onder wie één psycholoog en één Nederlander: keeperstrainer Bart Looije. De oud-international die vorig jaar zijn actieve loopbaan in mineur afsloot (degradatie met Rotterdam), kreeg van Bonnet de opdracht doelman Degreve bij te scholen en de zogeheten `verdedigende strafcorner', jarenlang de poreuze plek bij de nummer zes van het laatste EK, te reorganiseren.

Looije (35) heeft niet stilgezeten, zo bleek dinsdag al, en mede daarom heeft hockeydwerg België geen last (meer) van een minderwaardigheidscomplex. ,,Wij kunnen beter hockeyen dan we zelf soms denken'', sprak Dijkshoorn zelfverzekerd. Daarmee was niets te veel gezegd. België toonde gisteren te veel ontzag voor de Aziatische hockeyers en kroop pas uit zijn schulp toen het te laat was. Dat mag de komende dagen niet meer gebeuren, besefte Bonnet.