Bedreven in het combineren

Heidy van der Ploeg (35) is, zoals ze zelf zegt, ,,al heel bedreven in het combineren van arbeid en de zorg voor mijn dochter''. Toen Malaika zes jaar geleden werd geboren, werkte ze fulltime en was ze alleenstaand moeder. Stoppen met werken was geen optie. ,,Ik wil niet in de bijstand. Ik wil mijn eigen geld verdienen.'' En minder werken kon eigenlijk niet. ,,Ik heb toen berekend of ik niet drie dagen kon werken, maar dan zou ik maandelijks maar honderd euro overhouden voor boodschappen.''

Vooral het ,,geregel'' is zwaar, zegt ze. Ze kent vrouwen die zijn gestopt met werken toen ze kinderen kregen omdat dat regelen hun zo zwaar viel. ,,Ik heb bijvoorbeeld eens mijn zus met de trein uit het noorden van het land laten komen om op te passen, omdat ik een uitje van mijn werk had. En ik zat altijd zuchtend op de fiets als het me weer nèt was gelukt om Malaika om half zes bij de opvang op te halen. Toen was ik nog alleenstaand, maar sinds vier jaar ben ik getrouwd. Mijn man werkt fulltime, maar hij kan Malaika vaak ophalen. Ik heb elke maandag studieverlof voor mijn opleiding bestuurskunde aan de Universiteit van Leiden, en in de schoolvakanties kan ik mijn dochter mee naar mijn werk nemen.''

Van der Ploeg werkt als assistent bij de ondernemingsraad van het ministerie van Buitenlandse Zaken. ,,Ik moet gewoon elke dag aanwezig zijn.'' Op jaarbasis verdient ze bruto 23.530 euro. Haar dochter gaat nu naar school en drie dagen naar de naschoolse opvang. Dat kost 225 euro per maand. Nu moet ze hoe dan ook fulltime blijven werken omdat zij en haar man een nieuw huis hebben gekocht. ,,Dat kost 900 euro aan hypotheek per maand.''

Haar dochter bij haar ouders in Groningen onderbrengen was vanwege de afstand geen optie. Hoewel ze het leuk had gevonden als ze op Malaika hadden gepast, heeft ze nooit overwogen terug te gaan. ,,We hebben een mooi huis in Den Haag en ik vind mijn werk hier heel leuk.''