Affaires ondermijnen positie van Sharon

Opnieuw is de Israëlische premier Sharon in opspraak. En zijn geloofwaardigheid is al door eerdere affaires aangetast.

Er is in het algemeen weinig voor nodig om de gemoederen in Israël tot een kookpunt te brengen. Het bericht in het dagblad Ma'ariv dat premier Sharon mogelijk een persoonlijk motief had om met Hezbollah in Libanon ruim 400 Palestijnse en andere Arabische gevangenen te ruilen voor de zakenman Tannenbaum en de lijken van drie soldaten zorgde gisteren en vandaag voor veel tumult.

Sharon had in 1975 een zakelijke relatie met een zekere Shimon Cohen, ex-schoonvader van de mysterieuze Tannenbaum, die ruim drie jaar in een cel van Hezbollah in Beiroet heeft doorgebracht. ,,Ik wist dat niet en ik heb Cohen al dertig jaar niet gezien of gesproken'', aldus Sharon, die normaal nooit reageert op beschuldigingen aan zijn adres, maar nu alle camera's en microfoons opzocht.

Op het eerste gezicht lijkt de kwestie een eendagsvlieg te zijn, een mediahype van een dagblad dat niet bepaald een roestvrij stalen reputatie heeft. Cohen hielp Sharon in 1975 bij het verkopen van landbouwproducten en het opbouwen van de boerderij van de premier. Toen Sharon minister van Landbouw werd, was Cohen een van de drie zaakwaarnemers, die Sharon volgens de bepalingen tegen belangenverstrengeling moest aanstellen.

Dat Sharon zich nu door die oude zakenrelatie heeft laten leiden tijdens de beslissingen en discussies in de regering over de gevangenruil is niet aangetoond. Het is ook moeilijk te geloven dat de oud-generaal en altijd achterdochtige ijzervreter uitgerekend met Hezbollah zaken zou doen om een oude kennis terwille te zijn. Bovendien, de ex-schoonvader van een zakenman die verdacht wordt van drugshandel en landverraad.

,,Ik wist niets van de familierelatie tussen Tannenbaum en Cohen'', zei Sharon, maar of dat waar is of niet lijkt erg weinig uit te maken. Sharon wordt door de media, en, zo blijkt uit opiniepeilingen, door de helft van de bevolking niet geloofd. En ook leden van zijn eigen partij (Likud) in de Knesset vinden het nauwelijks aannemelijk dat Sharon in het land waar iedereen iedereen kent en familiebanden een dominante rol in het sociale verkeer spelen niets geweten zou hebben. Voorgangers als Begin, Shamir en Rabin zouden onmiddellijk worden geloofd, maar aan de integriteit van Sharon wordt in Israël getwijfeld. Sharon is toch de man die iedere straat, iedere wadi, iedere heuvel in Israël, de Gazastrook en de Westelijke Jordaanoever kent, zo luidt de redenering.

Alles wijst erop dat de geloofwaardigheid van Sharon is geslonken door de twee andere, veel serieuzere affaires, waarin het aannemen van buitenlandse donaties voor zijn verkiezingscampagnes centraal staan. De justitiële onderzoeken worden door de premier en zijn twee zoons op alle mogelijke manieren tegengewerkt. ,,Het is moeilijk respect te hebben voor de onschuld van een man die ook de bron niet kende van de miljoenen dollars die bij hem binnenkwamen'', aldus Nahum Barnea, de gezaghebbende commentator van Israëls grootste krant Yedioth Ahronot. Dit dagblad is net als Ma'ariv in handen van uitgesproken pro-Likud-families, die zeer gereserveerd staan tegenover het ontruimen van nederzettingen en concessies aan de Palestijnen.

Sharon raakt door het slinkende vertrouwen verzwakt en dat zal de aanvaarding van het plan om de joodse nederzettingen in de Gazastrook en enkele op de Westelijke Jordaanoever te ontmantelen alleen maar bemoeilijken. Zijn coalitie rust op een allerminst royale meerderheid van 68 van de 120 zetels in het parlement. De twee kleine regeringspartijen zullen de coalitie verlaten als hij het ontruimingsplan doorzet. Hij heeft dan alle steun in zijn eigen partij en in de Knesset van de Arbeiderspartij nodig om in functie te blijven en de ontruiming van de Gush Katif-nederzettingen in de Gazastrook door te zetten. Verzwakt en in opspraak geraakt zal Sharon het moeilijk vallen de leiding van het Israëlische leger en de veiligheidsdiensten achter dit plan te krijgen.

De kolonistenbeweging, de bewoners van Gush Katif en de nederzettingen op de Westelijke Jordaanoever doen er alles aan om de plannen van de premier te saboteren en om Sharon, eens hun held en schutspatroon, in diskrediet te brengen. In de vele praatprogramma's op de Israëlische radio werd vanochtend door bellers uit alle delen van het land gezegd dat het niet toevallig is dat de nieuwe onthullingen over Sharon komen aan de vooravond van beslissingen over het ontruimen van de Gaza-nederzettingen. Waar of niet, vaststaat dat in de nederzettingen ieder slecht bericht voor Sharon als goed nieuws wordt toegejuicht. En als blijkt dat hij nu over zijn relatie met Cohen niet de waarheid heeft gesproken dan kan dit wel eens een affaire te veel zijn voor Sharon.