Zimerman

Ruim zes jaar nadat de eerste opnamen werden gemaakt, verscheen nu eindelijk de visie van de Poolse pianist Krystian Zimerman op het Eerste en Tweede pianoconcert van Sergej Rachmaninov. Zimerman is een pianist van het ultraconsciëntieuze type, die een compositie pas onder handen neemt wanneer hij zichzelf daartoe emotioneel rijp acht. Het Derde pianoconcert zal dus nog even geduld moeten hebben. ,,Je speelt Rachmaninov niet, je leeft zijn muziek'', aldus Krystian Zimerman.

Rachmaninov begon aan zijn Eerste pianoconcert toen hij 17 was, en de onstuimige Sturm und Drang-emoties die erin tot uitdrukking komen worden door Krystian Zimerman nergens verdoezeld onder een patina van rijpheid of beschaving. Rauw en woest romantisch aanstormend klinkt zijn spel, dat floreert tegen de achtergrond van het onder leiding van Seiji Ozawa uitstekend spelende Boston Sympohony Orchestra.

Ozawa, thans chef in Wenen, had daarvoor ruim vijfentwintig jaar de leiding in Boston. De langdurige verbintenis bracht hem wereldfaam én onmin. Musici vonden Seiji Ozawa in zijn laatste chefsperiode te weinig uitgesproken, en critici verweten hem een te slappe greep op een dus steeds slechter spelende orkest. Maar daarvan blijkt hier niets; waar het orkest een begeleidende rol speelt is de klank fluwelig en waar het op de voorgrond treedt gebeurt dat met een pathos dat op dat van Zimerman aansluit.

Ook het Tweede pianoconcert trekt hier vanaf de eerste, extreem spannend aanzwellende maten de aandacht. Zimerman benadert zijn vleugel in het hoofdthema als slaginstrument, om hem meteen daarna tot deinend golvende welluidendheid te beteugelen. In het langzame deel is zijn spel individualistisch en tastend in extreme mate.

Rachmaninov, Pianoconcerten 1 en 2 door Krystian Zimerman (piano) en Boston Sympohony Orchestra o.l.v. Ozawa. (DG 459 643-2)