`Joost is geen issue meer in de groep'

Erik Jazet (32) was een van de zes hockeyers die vorig najaar aandrongen op het vertrek van bondscoach Joost Bellaart. Onder diens opvolger Terry Walsh vervult de pas herstelde routinier de rol van `supersub'.

Voor hij het goed en wel besefte, lag ook Erik Jazet in het water. Lachend: ,,Aquajoggen! Had ik wel eens van gehoord natuurlijk, maar werkelijk nog nooit gedaan. Meer iets voor ouwe vrouwtjes, dacht ik altijd.''

Niets blijkt minder waar, zo ondervond de 32-jarige hockeyinternational van SCHC toen hij onlangs op last van de nieuwe bondscoach, Terry Walsh, met de rest van de selectie het bassin indook. ,,Terry vertelde dat onderzoek van het Australian Institute of Sports had uitgewezen dat die wateroefeningen je fysiek een enorme impuls geven. Ik had zo mijn twijfels, en je trapt je wezenloos in zo'n zwembad, maar ik moet zeggen: het werkt, geen woord aan gelogen.''

Het aquajoggen is slechts een van de nieuwe trainingsmethodieken die Walsh inbracht sinds de Australische ex-international twee maanden geleden aantrad als opvolger van de na een spelersopstand vertrokken Joost Bellaart. Jazet: ,,Terry brengt twee culturen samen, de Australische en de Nederlandse, en biedt ons daardoor een andere, verfrissende kijk op het hockeyspelletje.''

Zelfs voor hem, de 286-voudig international die veertien jaar geleden zijn debuut maakte bij de strijd om de Champions Trophy in Melbourne, en die al vier bondscoaches versleet. Jazet, grijnzend: ,,Je bent nooit te oud om te leren, en dat blijkt. Terry weet op speelse wijze die typische Australische verbetenheid op ons over te brengen. Dankzij hem maken we bovendien kennis met spelfacetten die we in Nederland amper kennen: een andere manier van uitverdedigen bijvoorbeeld of hoe de press (tegenstander vastzetten, red.) te spelen. Het zijn hele kleine nuanceverschillen, maar toch: het is een verademing om te zien én te ervaren.''

Nee, over Walsh niets dan goeds. Ook al moet de routinier bij het vandaag begonnen olympisch kwalificatietoernooi in Madrid genoegen nemen met de rol van supersub, nadat hij zich al tijdens Walsh' tweede training opnieuw blesseerde. Was het eerst de rechterknie die hem parten speelde, ditmaal trof het noodlot zijn linkerknie. ,,Gewoon overstrekt tijdens het stoeien met de gewichten. Kennelijk wilde ik me toch iets te graag bewijzen.''

Desondanks telt Jazet zijn zegeningen. De student commerciële economie aan de Randstad Topsportacademie mag al blij zijn dat hij überhaupt in de Spaanse hoofdstad is. Wat zou hij klagen? ,,Ik ben pas drie weken weer bij de groep. Ik mag dan inmiddels 32 zijn en flink wat interlands achter mijn naam hebben staan, dat geeft mij geen voorsprong op de rest. Integendeel zelfs: ik heb een fysieke achterstand. Gaan zitten mokken heeft al helemaal geen zin. Dan had ik net zo goed thuis kunnen blijven, wat in mijn geval betekend zou hebben: over en sluiten.''

Dat laatste dreigde vorig najaar, toen Jazet in de nasleep van het mislukte Europees kampioenschap (vierde plaats) samen met vijf collega-routiniers het aftreden eiste van de in hun ogen incapabele Bellaart, maar de bond voet bij stuk hield. Ook het lid van verdienste kon inrukken. Een derde en laatste olympisch optreden leek hij uit zijn hoofd te kunnen zetten. Maar drie dagen later, na een stortvloed aan kritiek op het Salomonsoordeel van de bond, hield de zwaar beschadigde Bellaart alsnog de eer aan zichzelf.

Walsh sloot de zes dissidenten weer in de armen. ,,Uiteraard heeft Terry zich laten bijpraten door deze en gene over wat er gebeurd is'', zegt Jazet. ,,Met ons heeft hij echter geen moment stilgestaan bij dat verleden. Zijn boodschap was heel helder: we zetten er een dikke streep onder en we gaan aan de slag. Iedereen begon daarbij weer op nul, en dat gold ook voor `de zes'.''

Al te veel woorden wil Jazet niet meer vuilmaken aan de geruchtmakende affaire. ,,Veel, zo niet alles is al gezegd en geschreven. Daar valt niets meer aan toe te voegen, voor zover ik daar al behoefte aan heb. Ik wil niet natrappen. Laten we het er maar op houden dat ik me prima kan vinden in datgene wat Joost laatst nota bene zelf in een interview toegaf: hij kan slecht luisteren.''

Maar op het `B-woord' rust geen taboe, bezweert Jazet. ,,Niemand heeft ons gezegd of verteld dat we dat onderwerp moeten laten rusten. Maar Joost is domweg geen issue meer in de groep. Intern zijn alle plooien gladgestreken, en daarmee is de kous af. Gebeurd is gebeurd. Zo simpel is het. We moeten verder, want `Athene' is dichterbij dan we denken.''

Waarmee Jazet niet gezegd wil hebben dat het kwalificatietoernooi op de kunstgrasvelden van de kakkineuze Club de Campo Villa een routineklus is voor de olympisch kampioen. ,,Het is verleidelijk nu te denken: geen nood, dat doen we wel even. Dat de buitenwacht dat doet, prima. Wij zijn in elk geval nog niet vergeten hoe we een halfjaar geleden bij het EK in Barcelona (vierde plaats, red.) door de mand vielen. We hebben hier wat goed te maken, maar zullen daarbij niemand mogen onderschatten. In die positie bevinden we ons niet.''

Bovendien, en ook dat kan Jazet niet vaak genoeg herhalen: zo groot zijn de krachtsverschillen in het mondiale hockey niet meer. ,,Acht jaar geleden, bij het olympisch kwalificatietoernooi in Barcelona, konden we het ons nog permitteren om in de tweede wedstrijd met 4-1 van India op de broek te krijgen. Omdat we wisten dat de tegenstand van de overige landen te mager was om ons in verlegenheid te brengen. Die vlieger gaat nu niet meer op. In zowel tactisch als fysiek opzicht is de top sterker én breder geworden.''