Yundi Li is talent, maar nog niet op het niveau Chopin

Chopin was een groot bewonderaar van Bellini, de Italiaanse operacomponist, met wie hij goed bevriend was. In zijn vroege nocturnes streefde hij naar Bellini-achtige melodielijnen boven bassen in de stijl van John Field. De legatostijl van de grote zangers en en vooral zangeressen uit zijn tijd had een beslissende invloed op zijn eigen pianostijl. Tegen leerlingen die de moed hadden in zijn Parijse atelier een van zijn eigen scherzi op les te komen spelen, riep Chopin: `Als je het lange cantilene uit mijn Scherzo in bes wil spelen, ga dan luisteren naar Pasta of Rubini'.

Die wijze raad zou de Chinese pianist Yundi Li (1982), in 2000 winnaar van het prestigeuze 14e Internationale Chopin Pianoconcours in Warschau, zich ter harte moeten nemen. Want ook al kan deze jonge pianovirtuoos alle toetsen van de vleugel moeiteloos naar zijn lenige handen zetten, en ook al bespeelt hij het pedaal met élan, toch ontbreekt er nog veel aan zijn verbluffend behendige en onmiskenbaar getalenteerde pianospel.

Yundi Li opende zijn recital met de Nocturne in bes, opus 9 nr. 1 en de Nocturne in Es opus 9 nr. 2. Het was duidelijk dat Yundi Li zijn best deed poëzie in zijn vertolkingen van deze vroege Chopin-nocturnes te leggen, maar zijn klank was niet delicaat genoeg om te overtuigen, en gekunsteld was zijn rubato, het extreem vertragen op de eerste noot van een frase en dan weer versnellen: zoals ook Chopin dat vaak gedaan schijnt te hebben, maar dan wel op onnavolgbare wijze. Dit alles ging ten koste van het natuurlijke cantilene, en daarmee raakte de magie van Chopin zoek.

Toen Chopin in 1831 als 22-jarig pianofenomen naar Parijs kwam, kon niemand hem meer iets leren. De nu 22-jarige Yundi Li, tot voor kort nog leerling Zhaoyi Dan, de beroemdste pianopedagoog van China, studeert op dit moment nog bij de Israëlische pianist Arie Vardi aan de Hochschule für Musik und Theater in Hannover. En dat is wijs, want ook al heeft Yundi Li al een grote carrière, er valt voor hem op muzikaal gebied nog veel te leren. De vraag is alleen of Vardi wel de juiste leraar voor hem is. Want Yundi Li' s onmiskenbare pianotalent lijkt groot genoeg om in slechts enkele lessen boven zijn hardnekkigste muzikale `misvattingen' te kunnen uitstijgen, waaronder zijn onevenwichtige ritmiek, zijn gebrekkige cantilene, en zijn onuitgewerkte toucher, dat soms adembenemend mooi maar vaak ook nodeloos koud en metalig klinkt.

In Chopins Grande valse, opus 42 profileerde Yundi Li zich als een elegante koorddanser in de nok van het circus. Indrukwekkend was de helderheid waarmee hij alle stemmen aan bod liet komen bij zijn onstuimige vertolkingen van Chopins Scherzo's nr. 1 & nr. 2, maar wat ontbrak was affiniteit met de duistere schaduwkanten van Chopin. Alleen met zijn fraai uitgebalanceerde en genuanceerde vertolking van Chopins Andante spianato et Grande Polonaise brillante wist Yunid Li werkelijk indruk te maken. In zijn virtuoze maar rusteloze vertolking van de Sonate in b van Liszt, ontbrak het Yundi Li echter opnieuw aan de emotionele diepgang en de muzikale soevereiniteit om de complete Liszt tot leven te wekken.

Concert: Yundi Li, piano. Werken van Chopin en Liszt. Gehoord: 29/2 Concertgebouw Amsterdam. Radio 4: 15/3 13.30 uur.