The Minds

De hedendaagse boekhouders van het genre noemen het Now Wave, maar menig muzikant heeft het gewoon nog over New Wave, want de invloeden van het lang zo bedenkelijk bevonden antwoord op de Engelse Punk zijn helemaal in de mode in rock 'n' roll-kringen.

The Minds uit Portland zijn op hun debuutalbum Plastic Girls zelfs alle schaamte voorbij. In hun uitzinnige variaties op de met synthesizers versierde power pop van weleer klinken telkens weer echo's uit de meest smerige hoeken van de garagerock. Deze genrevervaging is – hoe voor de hand liggend ook – bij hedendaagse new wave bands uitzonderlijk, een beetje `de omgekeerde wereld' zelfs. Het levert wel een geluid op dat opwindend, rafelig en ranzig is. Vooral de eigenwijze orgelpartijen maken telkens gehakt van je verwachtingen. Met de New Wave zoals die ooit in Engeland werd gemaakt, heeft deze muziek weinig meer gemeen. Daarvoor is deze powerpop veel te dierlijk en agressief. Theatraal, dat wel, maar dan clownesk in plaats van tobberig en verdoemd. Vreemd dus dat de typische garagerock-teksten over meisjes en andere snackbar-onderwerpen in deze muzikale omgeving al snel volkomen belachelijk klinken.

The Minds, Plastic Girls; Dirtnap/ Clear Spot