Forse winst CDU in Hamburg

De CDU heeft bij vervroegde verkiezingen in havenstad Hamburg een eclatante zege behaald en kan de tweede stad van Duitsland vanaf nu alleen regeren. De SPD moest in het voormalige rode bolwerk een vernietigende nederlaag incasseren.

De christen-democraten behaalden met lijsttrekker en burgemeester Ole von Beust 47,5 procent van de stemmen, 21,3 procentpunten méér dan tijdens de verkiezingen in 2001. Nog nooit eerder wist een partij tijdens regionale verkiezingen in Duitsland een dergelijke winst te boeken. Het resultaat is goed voor 64 van de 121 zetels in de Bürgerschaft, het parlement van de stadstaat.

Von Beust kwam in 2001 met een conservatieve coalitie aan de macht dankzij de onverwachte opkomst van de populist Ronald Schill, een voormalige rechter die hoog scoorde met een pleidooi voor orde en gezag. De populisten struikelden vervolgens van het ene schandaal naar het andere.

Afgelopen zomer gooide Von Beust Schill uit de regering, nadat deze geprobeerd had hem met zijn homoseksualiteit te chanteren. De affaire vormde de opmaat tot vervroegde verkiezingen. Schill werd daarop uit zijn partij gezet en nam met een inderhaast opgerichte nieuwe lijst aan de verkiezingen deel. Zowel de oude als de nieuw Schill-partij bleef gisteren onder de kiesdrempel. Schill verklaarde daarop dat hij Duitsland zal verlaten: ,,Misschien word ik wel president van Uruguay.''

De SPD had de fletse Thomas Mirow naar voren geschoven, maar deze had tegen Von Beust geen schijn van kans. De SPD eindigde met een verlies van 6 procentpunten op 30 procent, het slechtste resultaat in Hamburg sinds de Tweede Wereldoorlog. Lijsttrekker Mirow kondigde prompt zijn vertrek uit de politiek aan.

Uit kiezersonderzoek van Forschungsgruppe Wahlen bleek dat driekwart van de kiezers in Hamburg zich liet leiden door lokale overwegingen. De CDU, zo bleek eveneens, moest het vooral hebben van sympathie voor de persoon Ole von Beust. De standpunten van de kandidaten en het beleid van de conservatieve coalitie speelden slechts een bescheiden rol. Toch zien veel commentatoren de uitslag ook als een afstraffing van de roodgroene regering-Schröder. ,,We hebben ze in Hamburg geen rugwind gegeven'', erkende beoogd SPD-voorzitter en fractieleider in de Bondsdag, Franz Müntefering. De Groenen hadden van onvrede met de regering in Berlijn overigens geen last. Zij boekten bijna vier procentpunten winst en klommen naar 12,7 procent. De kleine liberale FDP bleef onder de kiesdrempel van vijf procent.

Angela Merkel, voorzitter van de CDU, noemde de uitslag in Hamburg een geweldige opsteker met het oog de overige dertien lokale verkiezingen die dit jaar op de rol staan. De oppositie ziet de plaatselijke verkiezingen graag als tussentijds oordeel over het sociaal-economisch beleid van de regering. In landelijke peilingen krijgt de SPD slechts steun van 25 procent van de bevolking. De volgende Bondsdagverkiezingen zijn pas in 2006.

Met de uitslag in Hamburg is ook de machtsverhouding in de zogeheten Bundesversammlung, de vergadering die in mei de nieuwe bondspresident mag aanwijzen, bekend. Liberalen en christen-democraten hebben daar dan met 625 stemmen een royale meerderheid. Hun gezamenlijke kandidaat, mogelijk CDU-buitenlandspecialist Wolfgang Schäuble, maakt daarom een goede kans om Johannes Rau (SPD) af te lossen als staatshoofd.