Veel kouwe drukte om de derde Michelin-ster

Toch wel amusant, die kouwe drukte om de derde Michelin-ster voor Jonnie Boer. Het zij hem vergund, daar niet van, en z'n klanten ook, maar moeten we niet gewoon de moed hebben toe te geven dat het uiteindelijk toch allemaal een hoop dikdoenerij is voor veel poen? En veel onzin ook. ,,Dames hoeven niet bang te zijn om bij het naar de wc gaan te struikelen over hun handtas'', jubelt de website, ,,bij iedere tafel staan kleine melkkrukjes met daarop het logo van de Librije die daar speciaal staan om de tas op te zetten''. Klaar ben je. Struikel je niet over je tas, val je languit over een melkkrukje.

Maar het ergste is toch wel de pretentie. ,,Je voedt je gasten langzaam op'', oreert de driesterrenkok (NRC Handelsblad, 28 januari). ,,Ik heb mensen die vroeger alleen gerookte zalm aten, en nu ganzennek aandurven.'' Wat een blaaskaak. Waarom doet me dit zo aan die andere topkok denken, Robert Kranenborg, die met z'n prestigieuze restaurant Vossius te Amsterdam zo vreselijk onderuit is gegaan? Die beweerde ijskoud dat klanten die het verschil niet konden proeven of een schol met de haak of met het net gevangen was, bij hem niet welkom waren.

Maar ach, of je nu geschoffeerd wordt door Robert Kranenborg of Jonnie Boer maakt niet uit. De klanten zullen echt wel blijven komen. Geld maakt mensen een beetje vreemd.