Califone: Heron King Blues (Thrill Jockey/Bang!)***

Het leek er heel even op dat Califone, de feeërieke americana-band uit Chicago, had gekozen voor toegankelijke composities. Hun vorige plaat was zelfs een redelijk groot publiek succes. Maar het bloed kruipt waar het niet gaan kan. Op hun nieuwe album, Heron King Blues, is de oude experimenteerdrift terug. Opgenomen, naar eigen zeggen, volgens het procédé van Captain Beefhearts legendarische Mirror Man album. Improvisaties en aanzetten tot nummers live in een studio opnemen is echter geenszins `vintage Beefheart', dus die flauwekul vergeten we maar snel. Wat Califone eerder doet is de werkwijze van Fred Friths avant gardistische standaardwerk Speechless (1981) navolgen. Moderne folkmuziek maken, deze al improviserend verkennen, om er later door montage een muzikale film van te componeren. En op dat vlak slaagt Califone er wonderbaarlijk goed in de spanning in het gefröbel te houden. De jacht op melodieën voor Tim Rutili's rustieke zang over de meest bizarre kwesties houdt deze plaat heerlijk luchtig. Tot het laatste nummer: een tragische poging tot Beefheartblues.