Telefoon

Mijn oma begint net voor de vijfde keer te vertellen hoe goed ze hier in huize Weltevreden wel niet voor haar zorgen, als uit de verte het deuntje van Mission Impossible klinkt.

In de zakken van mijn jas, die ik bij gebrek aan een kapstok op het bed van mijn oma heb neergelegd, zoek ik naar mijn mobieltje. Ik kap het gesprek af met de vraag of ik later kan terugbellen.

,,Wie was dat'', vraagt mijn oma.

,,Mijn goede vriend Erik'', antwoord ik.

,,Die ken ik niet'', zegt ze teleurgesteld. Peinzend kijkt ze uit het raam en vraagt dan: ,,Maar hoe wist hij dan dat je nu hier bent?''

Bijdragen van lezers zijn welkom via een formulier op www.nrc.nl/ik