Het Beeld

Voor de opening van het achtuurbulletin had het NOS Journaal verslaggever Wouter Kurpershoek naar de Rotterdamse slaapstad Hoogvliet gezonden. Met een galerijflat als achtergrond meldde Kurpershoek dat daar een van de vijf Nederlandse jonge vrouwen woont, die al zes maanden in Engeland vastzitten wegens cocaïnesmokkel. Dat feit viel niet te ontkennen, want de op het lijf geplakte zakken wit snoepgoed hadden voor de douane een typisch heterdaadje gevormd. Het nieuwselement werd gevormd door een door de stiefvader van een van opgepakte vrouwen voorgelezen verklaring dat in ieder geval dit meisje gedwongen was geweest door slechte vrienden. Ter illustratie toonde het NOS Journaal een overdruk in een krant (`Ouders smeken om hulp') van een kaart waarmee actie wordt gevoerd voor vrijlating van het vijftal, dat binnenkort moet voorkomen.

Op die kaart zien we een hand met een revolver gericht op een rasta-tienermeisje, terwijl een vrouwelijke kleuter op de achtergrond speelt. De tekst luidt: `Did she had a choice? What would you do?'

Dat lijkt bijna het Engels van Gretta Duisenberg, die woensdag in Op avontuur tussen de Palestijnse `winestocks' een beroep deed op bepaalde `VN resolutions', en een schattig ezeltje een `monkey' noemde. Nog verbazender is de aandacht die het NOS Journaal aan zo'n dubieus gemengd bericht besteedt. Het zal wel te maken hebben met het tweede item, een samenvatting van het later in Nova compleet uitgezonden interview van correspondente Step Vaessen in het `Bangkok Hilton' met de beroemdste Nederlandse gevangene in het buitenland, Machiel Kuijt. Ook in moeizaam Engels, overigens, want anders konden de gevangenisautoriteiten het gesprek niet controleren.

Net als Charlie da Silva in Chili had ook Kuijt net afscheid genomen van een makker, die hij `de lange' noemde: medegedetineerde Pedro Ruizinga, vervroegd vrijgelaten tijdens het staatsbezoek van koningin Beatrix, en bij terugkomst op Schiphol als een heuse ster opgewacht door tientallen journalisten. Hij ontsnapte via een achteruitgang, maar zei op de persconferentie een dag later jongeren te willen waarschuwen niet te doen wat hij had gedaan.

De moeder van Machiel Kuijt heeft bij herhaling en geëmotioneerd bij Barend & Van Dorp verteld dat haar ook in hoger beroep veroordeelde zoon onschuldig was. Maar schuld, geen schuld of noodgedwongen schuldig, het is geen factor van belang meer voor de rol van een Nederlandse gevangene in de media; hij of zij is een slachtoffer, dat geholpen moet worden. Nederlanders in het buitenland zijn het spiegelbeeld van buitenlanders in Nederland: ze kunnen geen kwaad doen. Maar onduidelijk blijft welke elders gedetineerde Nederlandse drugssmokkelaars de status van mediavedette krijgen en waarom.

Moeten we sinds Lord Hutton vrezen voor de partijdigheid van Britse rechters? Waar is de advocaat van die vier meisjes eigenlijk? En wat bezielt het NOS Journaal om aan deze gekkigheid mee te doen?