`Blue Lines'

Je hoort wel

in mijn porseleinkast,

maar ik breek

altijd zo veel

Je hebt een hart

van één nacht ijs,

de splinters steken

erdoorheen.

Je houdt van mij

maar kent me niet,

je zwaait met waaiers

van verdriet –

we zijn wel

voor elkaar gemaakt,

maar jij van glas

en ik van steen.

Uit: Ingmar Heytze: Aan de bruid (uitg. Podium, 2000)