Jumping A'dam hervindt elan

Vandaag begin Jumping Amsterdam. Na een onderbreking van twee jaar is het hippische evenement in de hoofdstad terug.

Met het aantreden van Harry Groen in december 2001 als voorzitter van Jumping Amsterdam leek er na 44 edities een einde te zijn gekomen aan deze hippische traditie. Het weglopen van sponsors, de RAI die te kampen had met een tekort en de economische malaise speelden net zo goed een rol als de weinig vernieuwende programmering waardoor het publiek wegbleef. De afgelopen twee jaar ging het evenement niet door.

Chris van Dam (34), directeur van het hoofdstedelijke hippische organisatieburo EQ International (EQI), werd vorig jaar aangetrokken om na te gaan of een doorstart mogelijk was. Het door hem bedachte concept kreeg brede steun. ,,Amsterdammers hebben elke avond de mogelijkheid om uit honderd mogelijkheden te kiezen om zich te laten entertainen'', zegt Van Dam. ,,Dat houdt in dat je een heel aantrekkelijk programma moet samenstellen om de keuze van mensen op Jumping Amsterdam te laten vallen.''

Het ooit door Hans Tetzner, `Jumping' Ben Arts en Freddy Heineken gestarte evenement kenmerkte zich de laatste jaren van haar bestaan door een weinig fundamenteel vernieuwende aanpak. Daardoor bleef het steeds meer verwende publiek weg, want men had het wel gehad met al die `over hekken springende paarden'. In de nieuwe opzet heeft Van Dam er voor willen waken dat de hippische topsport prioriteit heeft en dat het vermaak slechts een ondersteunende rol speelt. ,,Het moet een gezellig avondje uit worden, met een goede mix van topsport en entertainment, dat een uitstekend alternatief is voor de overdaad aan mogelijkheden die de Amsterdammers hebben'', vertelt de directeur van EQI. Volgens Van Dam is Jumping in eerste instantie voor de Amsterdammers. Daarnaast is het een evenement waar de in paardensport geïnteresseerde Nederlander naar toe moeten willen komen.

,,In de dressuur hebben wij nu een deelnemersveld aan de start dat nauwelijks sterker kan'', meent Van Dam. ,,In het springen voelen wij de concurrentie van Zürich, maar desondanks komen toch een zevental ruiters uit de toptwintig naar Amsterdam, alsmede de gehele Nederlandse top.'' Daarmee worden de inspanningen van de organisatie beloond om de wereldbekerkwalificaties dressuur en springen voor Amsterdam te behouden. ,,Dankzij deze twee wereldbekerwedstrijden kunnen wij een deelnemersveld presenteren dat recht doet aan de status die Jumping Amsterdam in 44 jaar heeft opgebouwd.''

De schitterende Europahal, die vanaf de opening van de RAI dienst deed als wedstrijdlocatie, is verlaten. Het hippische evenement is nu ondergebracht in het Hollandcomplex. Daardoor heeft men meer mogelijkheden om het `gezelligheidsterras', dat tegenwoordig onlosmakelijk is verbonden met topsportevenementen, een Amsterdamse sfeer te geven. Daar zullen tegen een decor van Amsterdamse gevels ook artiesten uit de hoofdstad optreden. Zo zal op zaterdagavond André Hazes zijn stem er laten schallen, terwijl de vertolker van het Amsterdamse levenslied Wolter Kroes op donderdag de gehoorgangen van de bezoekers op de proef zal stellen. ,,Een seksshop ontbreekt nog, maar misschien kan die volgend jaar naast het nu al existerende Café Hoppe een plekje krijgen'', blikte Van Dam eerder deze week vooruit.

Ook in de wedstrijdring wordt een relatie gelegd naar de regio. ,,Wij bieden de breedtesport ruimte om sportief te presteren tijdens ons evenement, om zo een bredere basis voor de toekomst te leggen. Voor ons is het essentieel een relatie aan te gaan met mensen die actief in de Amsterdamse regio de hippische sporten beoefenen.'' Zaterdagmiddag is de wereldbeker kwalificatie dressuur, op zaterdagavond de Grote Prijs voor de springruiters, terwijl op zondagmiddag de wereldbeker kwalificatie voor de springruiters staat geprogrammeerd.

Heel bijzonder lijkt het zondagavondprogramma te worden. Dan rijdt Anky van Grunsven met Painted Black een kür op muziek, terwijl zij in de piste op de concertvleugel begeleid wordt door Wibi Soerjadi. De concertpianist heeft een impressie geschreven op muziek van Rachmaninov en Beethoven, waarbij Soerjadi zich heeft laten leiden door zijn passie voor paarden.