`Ik krijg een sik van die zogenaamde literatoren'

Dat je een sik krijgt van die zogenaamde literatoren, beste Dick, ziedaar een uitspraak waarbij ik me iets kan voorstellen. Ziedaar een uitspraak die voor de uitzondering een gevoel van solidariteit in me wekt. Menigmaal heb ik een sik gekregen van zogenaamde literatoren. Ze hoefden zich maar te vertonen of ik kreeg er een sik van. Er hoefde maar één ijdel woord over hun ijdele lippen te rollen of ik had een sik van voren en een sik van achteren. Proficiat, Dick! Je hebt iets gezegd wat zó het Citatenboek in kan.

Er is één maar. Je bent directeur van AS Watson Continental Europe, ofwel van drogisterij Kruidvat. Je bent een kruidenier.

't Klinkt imposant, AS Watson Continental Europe, maar kruidenier blijf je. Je werk, je talent en je levensopdracht liggen in het vouwen van puntzakken en het vullen van glazen potjes met gemalen kippenstront, om daar vervolgens duur geld voor te vragen. Je heerst over een imperium van gemalen kippenstront.

Ik, Dick, krijg een sik van die zogenaamde directeuren. Kruideniers met managerpraatjes, krentenwegers in driedelig kostuum, dropvetermagnaten op de golfbaan, ze bezorgen me een sik van hier tot ginder. Ahold, Moberg, Parmalat, Trekpleister, al de veredelde kruideniers zijn mondig geworden. Ze tellen dezelfde oude centen, maar proberen ons te imponeren met aforismen. Noblesse oblige.

,,De gewone man wil ook een dichtbundel lezen'', zei je ook nog. Je gaat je nu in je Kruidvatketen op het boek storten. Sinds je met je lasso een paar bejaarde violisten ving die sinds de oorlog halfnaakt door de wouden van de Kaukasus renden ben je ervan overtuigd dat je Mozart en Bach voor een prikje kunt verkopen. Na de muziek het alfabet. ,,De gewone man wil ook een dichtbundel lezen.'' Jij weet véél van de gewone man, Dick. Jij weet van de gewone man zelfs dingen die tot dusverre niet waren ontdekt. ,,De gewone man wil ook een dichtbundel lezen'', het is verdomd al je tweede bijdrage tot een heel fijn aforismenboek. Dicks Kwinkslagen moet het gaan heten, of Dicks dikke aforismenboek, ik doe maar een voorstel. Wat vind je van de titel? Duizend kwinkslagen voor één euro vijftig, dat is voor het Kruidvat niet te veel gevraagd. Voor je verzamelde kwinkslagen zeker niet.

Het stelt me teleur dat ik vervolgens in het interview met jou lees dat je niet van plan bent de gewone man een plezier te doen. Je gaat helemaal geen dichtbundels uitgeven. Liever nog krijg je een sik van anderhalve kilometer.

Waarom dan schermen met een dichtbundel, Dick? Als kruidenier hoef je je niet schuldig te voelen. Niemand zal die flutboekjes van je flutboekjes noemen zolang ze voor flutprijzen worden verkocht. Maar doe intussen waar je goed in bent en waar jullie kruideniers voor in de wieg zijn gelegd, centen tellen en kippenstront malen, en hang niet de literaire criticus uit.