Dagje ouder

We zitten wat mistroostig aan het ontbijt, mijn man en ik. Het is laat geworden gisteravond en we kunnen daar niet meer zo goed tegen. Een gezond ontbijtje met vruchtensap en warme croissantjes staat klaar om ons weer op de been te helpen.

Buiten miezert een druilerige zondag zich door de eerste ochtenduren heen. Wat zullen we vandaag eens gaan doen? Mijn man zucht even en neemt peinzend een hap van zijn stomende croissantje. Ik weet wat hij denkt. En daar komt het: ,,We worden toch echt een dagje ouder.'' Hij strijkt langs zijn kin en langs het steeds losser zittende vel van zijn hals en zegt opeens venijnig: ,,Het hangt me de keel uit!''

Bijdragen van lezers zijn welkom via een formulier op www.nrc.nl/ik