Zonder spaghetti

Mambo Italiano lijkt erg op My Big Fat Greek Wedding, een verrassingshit van twee jaar terug over alle commotie die er in een Grieks milieu in Chicago kan bestaan als er huwbare dochters in de familie zijn. In Mambo Italiano wordt dezelfde losse, komische, ternauwernood als subversief herkenbare aanpak gebezigd voor een vergelijkbaar verhaal over twee jongens uit Petite Italie in de Canadese stad Montreal. Zonder spaghetti, opera en dominante moeders geen passie, moet regisseur Émile Gaudreault gedacht hebben, die zijn scenario overigens baseerde op een reeds bestaand toneelstuk. Met als belangrijk wapenfeit dat beide hoofdpersonen homoseksueel zijn. Ze wonen samen in hun heerlijke, énige, door de Spaanse filmer Pedro Almodóvar bij wijze van spreken kleurrijk en campy ingerichte, appartementje. En hoewel er voor de toeschouwer geen twijfel over hun seksuele geaardheid bestaat, heeft ter verhoging van de misverstanden/humor niemand in hun omgeving het door. Geschreven als de soap die hoofdpersoon Angelo zelf graag zou willen schrijven. Met als voornaamste tegenwicht tegen de clichés de verrukkelijke ongecompliceerdheid waarmee geliefden Angelo en Nino tegenover elkaar uit de kast komen.

Mambo Italiano. Regie: Émile Gaudreault. Met: Luke Kirby, Paul Sorvino, Ginette Reno, Claudia Ferri, Peter Miller. In: 8 bioscopen.