Het Beeld

Sinds de Afghaanse staatszender op 14 januari een clipje uitzond, waarin popzangeres Salma heimwee naar de bergen bezong, `typisch jaren zeventig', laaien de tegenstellingen hoog op. Van de Talibaan mochten vrouwen niet zingen in het openbaar, en het hooggerechtshof beschouwt zulks nog steeds als een obsceniteit. President Karzai liet gisteren officieel weten dat het land een vijftig, zestig jaar durende traditie kent van zangeressen, en dat de islam daar nu niet tegen kan zijn. In het NOS Journaal hoorde ik een tv-bons een nog sterker argument bezigen, namelijk dat als zij het niet uitzenden, de kijker weg zal zappen naar buitenlandse zenders.

Hoe zit het in andere landen met de relatie tussen staat, kerk en televisie, in het licht van de kijkcijfers? De problemen van de BBC, die deze week zullen uitmonden in een onafhankelijk rapport van lord Hutton, lijken niet zozeer te maken te hebben met de relatie tussen publieke omroep en regering, als met slordig journalistiek gedrag in de affaire-Kelly. De behoefte meer luisteraars of kijkers te trekken lijkt bij die slordigheid geen rol te hebben gespeeld. En de kerk, die is in Groot-Brittannië streng gescheiden van de staat.

Nederland staat dichter bij Afghanistan. Zaterdag vertelde AVRO-voorzitter Martijn Sanders in de Volkskrant dat hij zich weggepest voelt uit Netwerk: ,,De confessionele omroepen hebben het op een akkoordje gegooid.'' Volgens Sanders zou KRO-voorzitter Slangen de NCRV net zo lang hebben bewerkt totdat die ook met de EO in zee wilde, aangezien Slangen een confessionele omroep wil stichten. Sanders: ,,Mijn angst is dat een religieuze monocultuur op Nederland 1 ontstaat. En dat daarmee een enorme kloof ontstaat tussen de programmamakers die daar helemaal niet op uit zijn en de omroeppolitici die daar wel op uit zijn. Dit zou nooit gebeurd zijn als er geen CDA-premier geweest was, voormalig NCRV-vice-voorzitter Balkenende.''

Ik begrijp de verontwaardiging niet helemaal, want dit was toch altijd de gedachte achter het zuilensysteem? Het probleem is inderdaad dat de programmamakers niet zijn aangenomen voor ideologische propaganda. KRO-directeur Ton Verlind zal niet als een ayatollah zangeressen verbieden (integendeel, in een KRO-stationcall geeft een Maria-achtige vrouw een kind de borst), maar wel een filmpje van anderhalve minuut in Netwerk waarin prominenten zich uitspreken over de toekomst van de nieuwsrubriek van AVRO, KRO en NCRV. Kees Boonman, de KRO-hoofdredacteur van Netwerk, bevestigde gisteren in De leugen regeert dat hem zondag door Verlind verboden was dit item uit te zenden. Boonman beschreef zichzelf als verkerend in een lastige positie tussen directie en redactie. Er moest nodig een redactiestatuut komen. En bovendien was het betreffende item inmiddels zoek. Geconfisqueerd door de directie? Nee, gewoon, zoek!

Ik denk dat de AVRO blij zou moeten zijn deze Staphorstvariant te mogen verlaten, niet alleen vanwege de kijkcijfers. Met TROS en BNN valt wellicht beter zaken te doen over behoud van de AVRO-kwaliteit. Kent u De dierentolk?