Als het klikt met merrie Poetin

Met een dressuurpaard van tweeënhalf miljoen euro wil de betrekkelijk onervaren amazone Patty van der Zwan aan de Olympische Spelen meedoen. Als het niet lukt in Peking in 2008, dan maar vier jaar later.

Eind vorig jaar kochten Peter van der Zwan (42) en zijn echtgenote Patty (34) voor tweeënhalf miljoen euro in het Duitse Ankum de merrie Poetin. Een recordbedrag voor de zesjarige, die tweemaal wereldkampioen werd in haar leeftijdsklasse voor dressuurpaarden. Voor beiden het begin van een droom die moet eindigen op de Olympische Spelen van 2012, maar die ook heel gemakkelijk op een nachtmerrie kan uitdraaien.

Peter van der Zwan is niet onbemiddeld. Hij heeft zijn geld verdiend in financiële dienstverlening en credit management. Patty zwijmelt als zij paarden en ruiters in perfecte harmonie dressuurproeven ziet rijden. Samen hebben zij in het Limburgse Kessel een stoeterij met zestig paarden. Beiden hebben de ambitie in de dressuursport de wereldtop te bereiken. Samen zagen ze afgelopen zomer in het Duitse Verden Poetin wereldkampioen worden. Zij werden geraakt door de wijze waarop het paard die prestatie leverde. ,,Ik heb nog nooit zo hard voor een Duitser geklapt als toen'', zegt Patty.

Groot was hun verbazing toen ze hoorden dat dit paard op een veiling verkocht zou worden. ,,Paarden van dit niveau zijn net zo zeldzaam als de Pele's of Cruijffs op het voetbalveld. Die wisselen niet op veilingen, maar achter hooibergen van eigenaar'', zegt Peter.

Nadat Patty voor de veiling Poetin een paar maal had geprobeerd, viel aan de keukentafel in Kessel de beslissing koste wat kost dit paard te kopen. Nadat de hamer van de veilingmeester was gevallen bij tweeënhalf miljoen euro en de Van der Zwans daarmee het duurste rijpaard ooit op een veiling hadden verworven, begonnen de geruchten. De aannemer, die de stoeterij in opdracht van Van der Zwan gebouwd had, zou nooit betaald zijn en staat daardoor aan de rand van een faillissement. De Van der Zwans hadden zich door de euforie van een veiling mee laten slepen en ver boven hun financiële mogelijkheden geboden. Zij zouden niet in staat zijn om de koopsom op tafel te leggen.

Over dat laatste is Ulli Kasselmann, die samen met Paul Schockemöhle de veiling jaarlijks organiseert, duidelijk. ,,De koopsom is volledig betaald. Zij zijn voor honderd procent eigenaar en als zij Poetin nú willen meenemen naar hun stoeterij dan kan ik ze geen strobreed in de weg leggen.''

Over de andere geruchten is Peter van der Zwan helder: ,,Wij gunden de verbouw van onze stoeterij aan een aannemer bij ons in het dorp. Die heeft een offerte gemaakt waarin fouten zaten. Het werk bleek achteraf nooit naar tevredenheid voor het geoffreerde bedrag voltooid te kunnen worden. Een poging aan de keukentafel de zaak ook tot tevredenheid van de aannemer op te lossen is mislukt.'' Fabeltjes, is zijn reactie op deze geruchten. ,,Als je je kop boven het maaiveld uitsteekt, dan moet het in hippisch Nederland worden afgehakt'', zegt hij lachend.

Blijft over het gegeven dat Patty van der Zwan, die Poetin gaat berijden, tot nu toe alleen nog maar op ZZ licht niveau (vergelijkbaar met tweede klasse amateurs bij de KNVB) wedstrijden heeft gereden. ,,In Nederland is de dressuursport hoog ontwikkeld. Dus met alleen de aankoop van dit paard ben ik er nog lang niet'', weet Patty, die het komende jaar wil gebruiken om intensief hard te gaan werken om samen met Poetin een combinatie te gaan vormen. Dat zal volgens haar niet in de schijnwerpers zijn, maar in de luwte van hele kleine wedstrijden. ,,Ik zal heel veel tijd en energie moeten gaan steken in mijzelf om een betere ruiter te worden, maar ik ben er van overtuigd dat de overdaad aan kwaliteit die dit paard heeft mij daarbij behulpzaam zal zijn.'' De amazone heeft de afgelopen maand zeer regelmatig in de aan de rand van het Teutoburgerwald gelegen trainingstal van Kasselmann gereden en deze Duitse toptrainer beschouwt zijn nieuwste pupil als een getalenteerde amazone. ,,Met de aankoop van een jong paard als Poetin heeft zij niet de gemakkelijkste weg gekozen. Dan had zij beter een paard kunnen kopen dat helemaal klaar is voor de Grand Prix'', is de mening van Kasselmann, die betrokken blijft bij de begeleiding van de amazone. ,,Het mooiste zou zijn wanneer ze hier intern zou komen trainen, maar praktische problemen als twee kinderen en zestig paarden thuis staan dat in de weg'', verklaart hij.

Het vertrouwen van Peter en Patty van der Zwan in de kwaliteiten van Poetin is aandoenlijk en daar lijkt dan ook de mogelijkheid op de loer te liggen dat uiteindelijk de aankoop op een teleurstelling kan uitdraaien. ,,Als Poetin goed loopt en samen met Patty een foutloze proef neerzet, dan kan de jury niet om haar heen'', zegt Peter. Maar hoe vaak reed Anky van Grunsven geen betere proef met Bonfire dan Isabell Werth volgens de deskundigen op de tribune? Toch zagen de juryleden dat soms anders. Daar komt dan nog eens bij dat Peter van der Zwan van zichzelf zegt: ,,Ik ben een streber en kan niet tegen mijn verlies.'' En juist dat zou wel eens een slechte karaktereigenschap kunnen zijn om aan een door jury uitspraken gedomineerde sport te beginnen.

Voor Patty ligt dat anders. ,,Ook ik ben een streber, maar voor mij is het meer een kwestie van gevoel. Als het klikt tussen mij en mijn paard ben ik al blij, en als we samen dat goede gevoel vijf minuten kunnen vasthouden kan ik daar een week op leven.'' Voor Patty is het doel helder. Via een rustige en gedegen voorbereiding proberen de Olympische Spelen in Peking te halen. Als dat niet lukt, is dat voor haar geen onoverkomelijk probleem. ,,Poetin is over vier jaar nog maar tien en dat is best jong voor een dressuurpaard, dus we hebben alle mogelijkheden om eventueel pas in 2012 deel uit te maken van de Nederlandse equipe'', hoopt Patty.

,,Poetin is een merrie en we hebben al diverse mensen aan de deur gehad die van haar een embryo zouden willen kopen.'' Een vriendin vertelde haar dat deze er geen enkel bezwaar tegen had indien Patty een been zou breken. Dan zou zij Poetin kunnen gaan trainen. ,,Als ik er in slaag mij in het Nederlandse A-kader te rijden dan heb ik dat te danken aan Poetin, aan mijn trainer en aan mijn eigen instelling. De krachtsverhoudingen in de Nederlandse dressuurtop zijn zo gering dat je niets cadeau krijgt en dat het zeker niet zo is dat ze mij een plaatsje gunnen om dat ik zoveel geld voor dit paard heb betaald. Het enige wat wij hebben kunnen kopen is een paard dat onwaarschijnlijk getalenteerd is. Het is nu aan mij om die talenten volledig te ontwikkelen.''