Demonstratie

Op en rond het Malieveld in Den Haag voltrok zich zaterdagmiddag een zeer geruststellende bijeenkomst. Geruststellend vooral voor degenen die vrezen dat Nederland onder de voet dreigt te worden gelopen door eindeloze horden militante islamitische fundamentalisten. Jammer daarom dat er bijna geen schrijvende pers was om het te signaleren.

De zogeheten Actiegroep voor vrijheid van religie en expressie organiseerde een demonstratie tegen het hoofddoekverbod in Frankrijk. Naast paviljoen Malieveld (`poffertjes, wafels, lunch, pannenkoeken') stond een bescheiden podium opgesteld voor de onvermijdelijke toespraken. Tevoren zou op hetzelfde podium een persconferentie worden gehouden.

Ik klom het podium op en kwam tot de zeldzame ontdekking dat ik de enige persvertegenwoordiger was. Een jonge vrouw in een elegant, getailleerd rood jasje keek me vanonder haar rood-zwarte hoofddoek verbouwereerd aan, maar ik kon het ook niet helpen. Ze bleek Sultan Gün te heten en ze legde me vlekkeloos uit wat de bedoeling van de middag was. Met negen andere studentes, allen van Marokkaanse en Turkse afkomst (op één Nederlandse na), had Sultan tot deze demonstratie besloten.

Was het ook een demonstratie om het integratiedebat in Nederland te beïnvloeden? Nee, zei Sultan, absoluut niet, over een hoofddoekverbod in Nederland maakte ze zich bijvoorbeeld helemaal geen zorgen, dat zou er nooit komen. Het ging om Frankrijk, en verder nergens om.

De studentes hadden op 500 deelnemers gerekend, maar het bleef bij hooguit 250 gehoofddoekte vrouwen en zo'n 100 mannen, de meesten broers en vaders van de merendeels jonge vrouwen. De aanwezigheid van de mannen had een onbedoelde, twijfelachtige symboliek. Ze hielden duidelijk een oogje in het zeil. Ze vormden een kleine ordedienst, en ze liepen achter de vrouwen aan de stad in, op weg naar de Franse ambassade.

Een van de mannen droeg een bordje met het opschrift `Het paternalisme ontsluierd', wat een komisch effect had zonder dat hij het zelf besefte.

Voordat de stoet naar de ambassade trok, kregen de deelnemers vanaf het podium een aantal pittige waarschuwingen te horen. Geen afval op straat, geen toiletbezoek onderweg (dat moest bij paviljoen Malieveld), geen gescheld of andere provocaties.

Nooit is er een bravere demonstratie in Den Haag gehouden. De meisjes scandeerden onder aanvoering van tv-programmamaakster Samira Abbos (de enige zonder hoofddoek): ,,Noch mijn vader, noch mijn man, ik ben het zelf, die beslissen kan'', de mannen liepen er glimlachend achter alsof ze dachten: ,,Dat zullen we nog 's zien.''

Bij de Franse ambassade nam een man in trui, vermoedelijk de conciërge, de aan president Chirac gerichte petitie in ontvangst. ,,Ik geef het aan de ambassadeur en dan geeft die het wel weer aan de president'', beloofde hij.

De demonstranten riepen en zongen nog wat, hoewel geen Nederlander luisterde, want de straten bij het Binnenhof waren leeg en de kantoren verlaten.

Daarna ging iedereen tevreden naar huis, na nog even een plasje te hebben gedaan bij paviljoen Malieveld.