Vakinhoud

Terwijl Leo Prick in zijn columns probeerde de aandacht van de onderwijs- en leerprocessen terug te buigen naar de inhoud van het onderwijs, stond er op dezelfde pagina op 6 December een reportage van Jacqueline Kuijper: `Hoe vóélt het als leraar' met een heel andere boodschap (van de mensen die zij interviewde). Bij de aanhef (`Vóór de stagetijd voor de klas staan en intussen je bevoegdheid halen') sluit ik mij zonder meer aan. Maar verderop in het artikel zegt Ans Huurman, directrice van de lerarenopleiding in Rotterdam (waar ook ik twee jaar geleden als zij-instromer mijn bevoegdheid heb gehaald): `Je kiest eerst voor het docentschap, dan pas voor het vak'. Dat klinkt op het eerste gezicht misschien oké, totdat blijkt dat de Rotterdamse lerarenopleiding onder dit credo een samenwerking heeft met de scholen van het Penta College. Leerlingen van 18, 19 jaar oud worden meteen na hun examen en een soort assessment naar de opleiding stuurt om daar leraar te worden – naar ik mag aannemen in het vak van hun keuze. `Wij geloven in eigen kweek' heet dat bij het Penta College. Dus rechtstreeks van leerling naar leraar, zonder eerst ergens anders een vak te hebben geleerd of levenservaring te hebben opgedaan.

Aandacht voor goede onderwijs- en leerprocessen is belangrijk. Maar het is totaal doorgeschoten zodat er inderdaad, zoals Prick zei, onderwijs in rekenen wordt gegeven door mensen die zelf niet kunnen rekenen.

De trend om zich vrijwel uitsluitend bezig te houden met processen in plaats van met de inhoud is de laatste jaren overal herkenbaar; ook in het bedrijfsleven. Ik ben bang dat het met de kwaliteit van ons onderwijs nooit goed zal komen als we niet de vakinhoud weer op de eerste plaats zetten. Ik zou ook de vaklokalen in ere herstellen, zodat dat lokaal een vak-eigen uitstraling heeft.