Tinbergen (2)

Ik kan u verzekeren dat de conclusie dat mijn grootvader een `pathologische controlefreak' was (Boeken, 02.01.04), volkomen ongegrond is. Integendeel, hij was een zeer zachtaardig mens, `een echte goeierd', altijd bereid om zijn aanzienlijke kennis en belangstelling met zijn kleinkinderen te delen. Ik herinner me heel goed hoe hij ons meenam naar musea toen ik een jaar of twaalf was, en hoe liefdevol hij uitleg kon geven over kunstwerken. Misschien heb ik aan zijn inzet (hoewel hij nooit doordreef en altijd rekening hield met mijn kortstondige aandacht op die leeftijd) mijn enthousiasme voor kunst en musea overgehouden. Mijn vader vertelde me, dat hijzelf op jonge leeftijd ook nooit door mijn grootvader onder druk werd gezet om beter te presteren op school. Hij zei soms hooguit wat teleurgesteld `is dit het beste wat je ervan kan maken?' Toch zeker geen controlefreak, en bovendien: het hielp. Motiveerden alle ouders hun kinderen maar op die manier!

Naschrift Tijs Goldschmidt: Uit Niko's Nature, de biografie door Hans Kruuk, kreeg ik het beeld van een buitengewoon hardwerkende, aardige en cultureel breed geïnteresseerde man. Een `pathologische controlefreak' noemde ik grootvader Tinbergen op grond van de volgende passage (p.17): `Perhaps Dirk Cornelis' secret was that, apart from being a very gifted and energetic man, he was also extremely well organized. Everything was planned in advance, and carried out to perfection. Typically, even a walk was mapped out beforehand, and if ever his wife suggested an exploring detour along the way, he demurred because it was not in the arrangements. He lived carefully and deliberately – he planned even the sharpening of a pencil.'

Het spijt me als ik hem op grond van deze passage onjuist karakteriseerde. Gewoon een aardige controle freak, zonder dat pathologische was beter geweest.