Frans woordje

Met veel belangstelling lees ik de deskundige en interessante besprekingen van Yra van Dijk en Margot Dijkgraaf die de aandacht vestigen op recente Franstalige auteurs. Ik kan niet nalaten Margot Dijkgraaf te wijzen op een kleine onjuistheid in haar bespreking van Yolande Villemaire's La déferlante d'Amsterdam (Boeken, 02.01.04): `la déferlante' is een bestaand Frans woord (zie Petit Robert, van Dale) en niet een woord dat door de schrijfster Villemaire is bedacht.

Naschrift Margot Dijkgraaf:

`Déferlant' staat inderdaad in de Petit Robert en betekent zoveel als stortend, naar beneden denderend. Volgens het woordenboek kan het alleen gebruikt worden als adjectief bij `golven' of, in figuratieve zin, bij `legers' die zich op de vijand storten, en niet apart als zelfstandig naamwoord. In die zin heeft Villemaire het woord dus niet `verzonnen' (zoals zij me vertelde), maar voor het woord naar eigen inzicht een nieuwe toepassing bedacht om een geestelijke crisis aan te duiden.