Ontbinding

Uitgeput en met een libido dat verschraald was als een takkenbosje in een ijzige toendra, zocht ik vannacht mijn bed op. Kan het ooit nog wat worden tussen mij en de seksualiteit?

Zo niet, dan stel ik Rob Oudkerk aansprakelijk.

Mijn advocaat zal hem een brief sturen met de volgende strekking: ,,Geachte heer Oudkerk, mijn cliënt, F. Abrahams te Amsterdam, was gisteren aanwezig op een door u gegeven persconferentie in het Ketelhuis te Amsterdam. Daar aangekomen kwam hij tot de ontdekking dat uw persconferentie live op de tv werd uitgezonden, zodat hij zich de moeite van het bezoek had kunnen besparen. Niettemin heeft mijn cliënt zijn uiterste best gedaan uw woorden zo getrouw mogelijk te noteren. Hij verkeerde toen nog in de

naïeve veronderstelling dat zijn lezers daar de volgende dag behoefte aan zouden hebben.

Door middel van inzage in zijn notitieboekje heb ik kunnen constateren hoezeer mijn cliënt in een staat van fysieke en psychische uitputting is geraakt bij het noteren van uw woorden. Ik aarzel niet hier het woord `verwoesting' te gebruiken.

De situatie werd nog verergerd doordat er in het Ketelhuis na de persconferentie opnieuw een persconferentie werd gegeven, ditmaal alleen voor de schrijvende pers. Mijn cliënt zag zich hierdoor gedwongen wederom notities te maken, waarin woorden als `hoeren', `prostitutiebezoek', `Theemsweg' en `het onderscheid tussen raamprostitutie en tippelprostitutie' eindeloos voortklotsten.

Hoeveel kan er van een verslaggever-in-loondienst gevergd worden? Wel degelijk te veel, naar mijn inzicht. Door zijn uitputting viel mijn cliënt ten prooi aan een groeiende ergernis, die zijn functioneren als objectief journalist nadelig beïnvloedde. Steeds meer kom ik in zijn notities uitroepen tegen als: ,,Die Oudkerk heeft wel erg veel zelfmedelijden'' en ,,Nu geeft hij in feite tóch de schuld aan anderen, namelijk de media'' en ,,Dan had hij maar niet Heleen van Royen moeten willen versieren''.

Ik geef deze aantekeningen slechts weer om de emotionele ontbinding van mijn cliënt te illustreren. Maar daarmee zijn we er, helaas, nog niet.

Nadat mijn cliënt zich naar het perceel had gesleept waar hij woonachtig is, stond hem een nieuwe mediastorm vol `hoeren', `prostitutiebezoek', `Theemsweg' et cetera te wachten. De programmamakers van Nederland 3 hadden in hun onderlinge concurrentiezucht beslist dat één interview van een half uur met uw persoon niet voldoende was. Er moesten er twee volgen, zowel in B&W als in Nova. Mijn cliënt voelde zich tegenover zijn werkgever verplicht ook deze nagenoeg identieke uitzendingen integraal te volgen. Hij wilde later niet het bekende hoofdredactionele verwijt krijgen ,,zeker weer iets te hebben gemist''.

Hoe mijn cliënt het laatste interview heeft doorstaan, is onduidelijk. Zijn aantekeningen zijn hier onleesbaar geworden. Feit is dat zijn echtgenote hem omstreeks middernacht in totale verwarring aantrof, voortdurend roepend: ,,Alle seks moet afgeschaft.''

Binnenkort hoop ik u de eerste rekeningen van de psychotherapeutische behandeling van mijn cliënt toe te sturen.''