Affaire-Oudkerk 1

De affaire-Oudkerk laat zien hoe meedogenloos de media kunnen zijn. Een openbaar verhaal van een enkel persoon wordt opgepikt en vervolgens gemultipliceerd in talloze andere verhalen.

Dit heeft niets meer met democratie te maken. De media zouden een van de belangrijke hoeders van de publieke mening zijn die de publieke macht (de overheid) in toom dienen te houden. Maar deze controlerende functie is veranderd in een hysterische openbaringsverslaving.

Niemand is meer veilig voor, en iedereen is vogelvrij door het verblindende zoeklicht van de media. De grens tussen privé laten en openbaar maken bestaat niet meer.

Het gepaste antwoord aan het adres van de stichter van het mediale ongeluk dat Oudkerk getroffen heeft, zou precies het tegenovergestelde moeten zijn van wat zij heeft aangericht: eeuwige negatie en vergetelheid.