`We zijn nu alles kwijt'

Israëlische bulldozers vernietigden gisteren 30 Palestijnse huizen in de Gazastrook. Volgens Israël in het kader van de strijd tegen smokkeltunnels, maar daarvan was ter plaatse geen spoor te vinden. Een ooggetuigeverslag.

,,Ik weet zeker dat ze terugkomen''. Kamal Kistha, hoofd van de familieclan, heeft het laatste woord nog niet uitgesproken of het geluid van zware, stampende motoren vult de lucht. Twee gigantische Israëlische bulldozers, gevolgd door een tank, kruipen in de richting van de overgebleven huizen van het Palestijnse vluchtenlingenkamp Al-Barahama bij Rafah in de zuidelijke punt van de Gazastrook.

Met barse commando's proberen de broers van Kamal de honderden mannen, vrouwen en kinderen weg te jagen van de plaats waar 12 uur eerder hun huizen nog stonden. Zij kennen de Israëlische routine. Het gaat de soldaten in de tanks en bulldozers kennelijk niet snel genoeg. Vanuit de tank wordt met een machinegeweer over en langs Kamal, zijn gehurkte vrouw, zijn tantes en moeder, gevuurd.

De inslaande kogels veroorzaken een regen van steen- en houtsplinters. ,,Laten we daar maar verder praten'', zegt de onverstoorbare Kamal en hij wijst naar de straat waar twee huizen nog niet zijn vernietigd. Een van zijn oude tantes laat zich niet wegjagen en probeert zwaaiend een van de bulldozers tegen te houden, maar wordt snel weggetrokken door een broer van Kamal.

Bulldozers en de begeleidende tank hobbelen grommend, krakend en piepend verder, langs de acht meter hoge muur van staal in de richting van de volgende wijk, het kamp Yabna. ,,Ze kwamen om twee uur 's nachts. We werden gewekt door de buren'', vertelt Itaf, echtgenote van Kamal en moeder van zeven kinderen. ,,Als dat niet was gebeurd dan hadden wij nu onder het puin gelegen. Ze kwamen zonder waarschuwing en gaven ons niet de tijd onze huizen te ontruimen. Wij zijn alles kwijt.''

In een paar uur werden 30 huizen, de meeste met twee en drie etages, verwoest. Honderden mensen, vrijwel allemaal behorend tot de familie Kistha, zijn dakloos. Het enige wat zij hebben zijn de kleren die zij dragen en het stalen kistje met wat papieren en geld. Huisraad, de tv, de satellietschotel, de ijskast, matrassen en kleren liggen onder het puin. Kamal vertelt dat hij al jaren naar bed ging met zijn kleren aan en zijn portefeuille in zijn broekzak. ,,Dat heb ik geleerd van mijn vader, die in Jaffa is geboren en vandaar via een dorp bij Ashkelon naar Gaza is gevlucht in '48 en '49.''

Vrouwen, meisjes en jongens proberen uit het puin resten van satellietschotels en speelgoed te graven. Hier en daar worden kleren en huisraad bijeengeraapt en in jute zakken weggesleept. De bewoners van de huizen die gisteren niet zijn verwoest, nemen, als zij daartoe de mogelijkheid hebben, geen risico's, ontruimen hun huizen, laden hun bezit op karren en trekken in bij families even verderop. Maar de meesten kunnen geen kant op. ,,Het ergste is dat wij ook ons werk kwijt zijn'', zegt Itaf. ,,Het fabriekje waar tomaten en groenten werden ingeblikt, is verwoest. De accu-werkplaats is weg, net als de bakkerij en de moskee.''

Het aantal daklozen in de vluchtelingenkampen langs de grens met Egypte zal in de komende dagen nog groeien. Volgens majoor Sharon Feingold, een voormalige studente communicatie aan de Universiteit van Amsterdam en nu belast met de Israëlische woordvoering aan de buitenlandse media, vormen de kampen in Rafah ,,de hoofdslagaders van het terrorisme in de Gazastrook''. Vanuit de huizen in de kampen zouden tunnels lopen onder de stalen muur en de grens naar Egypte. ,,Terroristen en criminele smokkelaars brengen via deze tunnels wapens en explosieven naar Gaza. Iedereen die de aanleg van zo'n tunnel toelaat, of vanuit zijn huis gewapend verzet biedt, verliest zijn huis. Vanuit de moskee werd op ons geschoten en daarom is deze moskee ook vernietigd. Zij hebben hun rechten verloren'', aldus Feingold vanochtend.

Het feit dat er gisteren geen tunnels zijn gevonden, doet volgens haar niet terzake. ,,In 2003 zijn er wel 14 tunnels gevonden. Wij willen niet het leven van soldaten op het spel zetten door van huis tot huis inspecties uit te voeren'', aldus Feingold. Aangezien pelotonscommandanten deze tunnels vorig jaar meteen hebben vernietigd, is het niet mogelijk de ondergrondse gangen te laten zien aan de media, zegt zij.

Ter plaatse is in de puinhopen van de huizen geen spoor van de tunnels te bekennen. Kamal: ,,Er zijn vorige jaar drie tunnels van drugssmokkelaars gevonden. Waarom moeten wij daaronder lijden? Hoe zou ik van hier in deze rotsachtige grond een tunnel hebben moeten bouwen?'' Hij wijst naar de stalen muur en de daarachter liggende weg die door de Israëlische grenspatrouilles wordt gebruikt. De grens met Egypte ligt bijna een kilometer verder.

Op de weg terug naar Gaza-stad zijn de Israëlische checkpoints midden in de Gazastrook gesloten. Aan weerszijden wachten duizenden mensen in auto's, taxi's, bussen en vrachtwagens in de schemering op het moment dat het moment dat zij naar huis kunnen. Overal is de stemming grimmig, chagrijnig en explosief. Radio Rafah doet verslag van Palestijnse mortieraanvallen op Rafiah Yam, de joodse nederzetting tussen de vluchtenlingenkampen en de Middellandse Zee. Apachehelikopters patrouilleren boven de files en de hele dag cirkelden, onzichtbaar, maar wel hoorbaar, F-16's boven zuidelijk Gaza. Het is zelden stil in de volledig afgesloten, ommuurde Gazastrook.